[quote]#post1728752 ale wyjątek zrobiłeś dla Reymonta jak widać ;) chociaż jego (już 100 letni!) związek z gtsem jest niezaprzeczalny, choć sam Reymont jest pewnie Bogu ducha winny..[/quote] Nie jest niewinny. I każdy szanujący się Żyd nigdy nie powinien czytać "Chłopów"

Jak buduje dom, nie zamawia betonu w trójkolorowych betoniarkach Gts-u, tylko w biało-czerwonych........ ps. mają takie na Igołomskiej.

Reymont z duzej litery oczy Wasze kole, ale gts z duzych juz nie... :) Brawo Rabini :)

Pozwolę się z tym nie zgodzić, uważam, że o tożsamości i tradycjach tego zjebanego towarzystwa, należy przypominać na każdym kroku i je akcentować....

Reymont jest przereklamowany - Chłopi to koszmar każdego licealisty - a Ziemi Obiecanej nikt by nie pamiętał gdyby nie genialna adaptacja która przerosła książkę w każdym aspekcie W liceum chcieli mnie zmusić do czytania jego wypocin - wolałem sam sobie lektury dobierać :) Jeśli mój Syn dostanie kiedyś pałę za nieprzeczytanie Chłopów to ja z tym nie będę miał problemu :) conajmniej z dwóch powodów - z miłości do dobrej literatury i miłości do Pasów :)

[quote]#post1728777 Reymont jest przereklamowany - Chłopi to koszmar każdego licealisty - a Ziemi Obiecanej nikt by nie pamiętał gdyby nie genialna adaptacja która przerosła książkę w każdym aspekcie W liceum chcieli mnie zmusić do czytania jego wypocin - wolałem sam sobie lektury dobierać :) Jeśli mój Syn dostanie kiedyś pałę za nieprzeczytanie Chłopów to ja z tym nie będę miał problemu :) conajmniej z dwóch powodów - z miłości do dobrej literatury i miłości do Pasów :)[/quote] Drogi @Karvin#16, ale Ty masz świadomość że Władysław pisząc Chłopów był alkoholikiem i to "bardzo doświadczonym i zaawansowanym w tej dyscyplinie sportu", że tak to ujmę? Prawda o "Chłopach" jest taka, że "Chłopi" byli pisani w ekstremalnie mocnym i niesłychanie długim ciągu alkoholowym i finalnie ta książka praktycznie zabiła Reymonta w równym stopniu co chlanie. Powstanie "Chłopów" i wpływ tego dzieła na życie (śmierć to też jest w pewnym sensie etap życia, fakt że ostatni, no ale jest) to jest bardzo ciekawa historia, zatem pozwolę ją sobie przytoczyć. Otóż Reymont pisał Chłopów przez wiele lat (w sumie to coś koło 10ciu, a może nawet i ponad). W międzyczasie zdążył się ożenić, pozwiedzać pół Europy (w czasach gdy nie było samolotów trwało to nieco dłużej niż dziś), a nawet rozwinąć karierę jako medium spirytystyczne oraz ją zakończyć. Na marginesie - kariera Reymonta jako medium się rozwijała nawet całkiem dobrze, dopóki nie wyszło, że to nie żaden kontakt z duchami kieruje jego wizjami, tylko zielone wróżki i różne inne spożywane przez niego wynalazki. Pisząc "Chłopów" zdarzyło mu się też raz spalić wszystko co już napisał. To zabrzmi komicznie, ale powaga - nie do końca pamiętał co był napisał, że tak to ujmę, więc postanowił to przeczytać. Jak przeczytał to tak go zaskoczyło a do tego uznał, że słabe, że to wszystko spalił i zaczął pisać od zera. Serio, to nie jest żart - gość musiał przeczytać, żeby wiedzieć co sam napisał! 🤣 Mógł sobie pozwolić na taki luksus dzięki olbrzymim pieniądzom otrzymanym z odszkodowania. Pisząc "luksus" mam tu na myśli zarówno prowadzenie życia sybaryty, jak i pozwolenie sobie na pisanie jednego tytułu aż przez 10 lat. No bo wiesz, z czegoś żyć trzeba, a poświęcenie jednemu tytułowi dekady jest możliwe tylko wtedy, kiedy ma się skądinąd siano na życie (w przypadku Reymonta czytaj - na życie i chlanie). Kasę Reymont miał z odszkodowania, trafiło mu się że jechał pociągiem i była katastrofa kolejowa, głośny wypadek wówczas, ironia losu w piątek 13go mu się to przytrafiło. Wypadek jak to wypadek - jedni mieli pecha (były tam nawet ofiary śmiertelne), a inni szczęście. Władysław szczęście miał podwójne - nie dość że z wypadku wyszedł prawie bez szwanku, to załatwił sobie fafiór od lekarza potwierdzający, że ledwo co się wywinął od kostuchy. Można powiedzieć, że tak zwane "szczęście w nieszczęściu" go spotkało, w efekcie czego dostał ogromne odszkodowanie. No i poszedł w balet rzecz jasna. Okres po wypadku i wyłudzeniu odszkodowania to podobno było 10 lat nieprzerwanej imprezy. "Chłopów" napisał właśnie w tym okresie swojego życia. Warto dodać, że jak będąc w takim mega-ciągu napisał dzieło warte Nobla - to talent jednak jakiś mieć musiał. Chłopi przenieśli go na "wyższy poziom", ale jak chlał przed "Chłopami" tak samo chlał po "Chłopach". Jedyna różnica była taka, że po "Chłopach" pił już jako powszechnie uznany i szanowany entuzjasta, degustator i smakosz trunków a nie jako gość co wyłudził kasę od ubezpieczyciela i latami pisze i pisze i pisze i napisać nie może, ale wszystkim znajomym pisarzom wmawia, że on wiekopomne dzieło tworzy, a oni udają, że mu wierzą bo im za to stawia kolejki. W 1924 roku dostał Nobla i to jest o tyle wyjątkowy Noblista, że nie pojechał go odebrać. Ponad pół wieku później Wałęsa też nie pojechał, ale różnica jest taka, że Wałęsy nie puściła władza ludowa, a Reymonta nie puściło delirium. Gość był już tak zdruzgotany przez wódę, że zwyczajnie nie dał rady wybrać się do Sztokholmu. Warto tutaj zauważyć, że Nagroda Nobla już wtedy (przypominam - to ponad 100 lat temu było) oprócz splendoru oznaczała potężną gratyfikację finansową (to są te odsetki i dywidendy od dynamitu, Noble są po dziś dzień z tego wypłacane). No to wiecie - jak alkoholikowi wpadnie nagle ekstra fura siana, to na co wyda? No na co? No wiadome... Władek zaczął taaaaką konsumpcję, że w ciągu jednego roku od otrzymania kasy noblowskiej (właśnie za "Chłopów") pikawa i wątroba odmówiły dalszej współpracy i impreza się skończyła na Powązkach. Głośną sprawą po pogrzebie był fakt, że wdowa po Reymoncie kompletnie olała jego testament i rzeczy co miałą przeznaczyć na "zachowanie pamięci po wybitnym pisarzu" oraz jego majątek w try miga spieniężyła i żadne planowane przez Reymonta "fundacje upamiętniające Noblistę" ani "ośrodki wsparcia dla pisarzy" z jego majątku nigdy nie powstały. Mówiąc dosadnie kobieta przez ćwierć wieku z opojem doznała tylu krzywd i upokorzeń, że wszystko co się dało rozsprzedała i w ciągu chyba 1go albo półtorej roku już była szczęśliwą mężatką kogoś innego. No chyba wnioski są dość oczywiste, prawda? No sorry, ja naprawdę cenię pisarzy, zresztą chyba to trochę widać, bo czasem sobie rzucę jakimś cytacikiem nawet, ale prawda o Władysławie, powstaniu dzieła życia, otrzymaniu Nobla i jak to wpłynęło na jego życie i śmierć jest taka jaka jest. Powiedzmy to sobie uczciwie. Spokojnie można zaryzykować tezę, że gdyby tego Nobla w 1924 dostał Żeromski zamiast Reymonta (a mógł i zdaniem wielu powinien był go dostać Żeromski), to Żeromskiemu życia by to nie uratowało i nie przedłużyło, ale Reymontowi na pewno tak.

Osobom zainteresowanym nieco życzliwszym spojrzeniem na twórczość Reymonta, rekomenduję dla porównania odbić się od jakiejś twardszej ściany. Tu serdecznie (nie) polecam "Emancypantek" Prusa. To jest dopiero.

Mnie się lektura „Chłopów” podobała.

A wieczorem przy herbacie siada się do " kaczych opowieści" i czyta z zainteresowaniem

Szanujący się żyd nie śmieje się z głupich żartów dańca i głupich obrazków mleczki 🤮