Hej Robert, jak tam idzie Twoim beduinom szukanie sponsorów, których Dróżdż znaleźć nie potrafił? Dla takich szpeców to chyba nie powinien być problem? Przypominam też, że jeden z nich obiecał odzyskanie "rodowych sreber", w tym temacie też jedna wielka kupa? Myślałem, że biznesowo coś ogarniesz, bo na stronę sportową to już wiem, że nie mamy co liczyć.

Za Onetem: Zmiana trenera Cracovii jest spóźniona Nie podzielam opinii Luki Elsnera wypowiadanych po wielu meczach. Mówił, że trzeba zaakceptować porażkę i iść dalej. O przegranej trzeba jak najszybciej zapomnieć, ale nie można jej akceptować — pisze Kamil Kosowski w komentarzu z cyklu "Trafił Kosa na piłkę". W meczu Cracovii z Pogonią Szczecin emocji nie brakowało od pierwszego do ostatniego gwizdka sędziego, ale trudno nazwać je pozytywnymi. Nie były związane z boiskiem, tylko z zachowaniem niektórych piłkarzy. Oglądaliśmy kilka nieprzyjemnych zdarzeń, jak zderzenia głowami. Emocje wzięły górę, bo obie drużyny bardzo mocno walczyły o swoje. To taki podział punktów, który niby obu drużynom daje jakieś życie czy tlen, ale nikomu ten punkt nie pomaga. Nie możemy też oczekiwać, że Cracovia czy Pogoń zaczną grać jak z nut i będą nam dawały takie emocje jak w ostatnich tygodniach chociażby GKS Katowice. Z oczekiwaniami musimy zejść dość nisko. To był remis, trudno ocenić, czy w pełni sprawiedliwy, ale z pewnością oddający miejsca, które obie drużyny zajmują w tabeli. Od początku sezonu Cracovia była dla mnie kandydatem na mistrza Polski. Dobrze zaczęła rozgrywki. W pewnym momencie pokazywała klasę i siłę. Wtedy miała jednak w swoich szeregach Otara Kakabadze, czyli jednego z najlepszych, a może najlepszego prawego obrońcę czy wahadłowego. W środku pola miała Mikkela Maigaarda, a w ataku Filipa Stojilkovicia. To wszystko działało, bo choć Stojilković w pewnym momencie się zaciął, to koncepcja i struktura gry się nie zmieniały. Cracovia była mocnym zespołem, który może nie imponował liczbą strzelanych goli, ale potrafił zachować szczelność w defensywie. Teraz często nie zdobywa bramek, a jednocześnie je traci. Jeśli z zespołu wypadają kluczowi zawodnicy, tacy jak Maigaard i Stojilković, czyli trzonowe zęby drużyny, to trener Luka Elsner mógł mieć pretensje. Szwajcar wyjechał do Pisy, a Duńczyk trafił do Wieczystej Kraków, takie sytuacje nie powinny mieć miejsca. Cracovia wydawała mi się zespołem solidnym, który przy zimowych wzmocnieniach mógłby się postawić każdemu. Jednak jeżeli oddajesz kapitana do drużyny grającej w lidze niżej, jest to znak zapytania dla trenera. Na miejscu szkoleniowca sam zastanawiałbym się, o co właściwie gramy w tym sezonie. Czy naprawdę kluczowe znaczenie mają drobne pieniądze w perspektywie całych rozgrywek? To było trudne do zrozumienia. W tej kwestii zgadzam się z Elsnerem, ale nie podzielam jego opinii wypowiadanych po wielu meczach. Mówił, że trzeba zaakceptować porażkę i iść dalej. O przegranej trzeba jak najszybciej zapomnieć, ale nie można jej akceptować. Elsner poległ na tym, że zabrakło mu zęba, dociśnięcia zawodników. Do piłkarzy trzeba podchodzić delikatnie, ale w szatni muszą być twarde zasady. Zmiana trenera w Cracovii jest spóźniona. Teraz za sytuację odpowiada już trener Bartosz Grzelak, a Artur Sobiech objął stanowisko dyrektora do spraw piłki. To właśnie oni mają pomóc uratować Cracovię. Już niebawem okaże się, z jakim skutkiem. Jestem też ciekaw ostatecznej sytuacji Górnika Zabrze, który ma szanse na dublet. To byłaby historia nie z tej ziemi, o której powinien powstać film. Gdyby Górnik z taką kadrą zdobył mistrzostwo i Puchar Polski, byłby to sukces bezprecedensowy w dzisiejszych czasach. Cieszę się, że Zabrzanie będą walczyli o dwa trofea do końca, choć trzeba pamiętać, że w obu tych rozgrywkach mogą jeszcze przegrać. Zastanawiam się nad losem Górnika w europejskich pucharach. Klub potrzebuje planu, szerszej kadry, napastnika z prawdziwego zdarzenia, a może dwóch czy trzech. Gdy dojdą mecze na trzech frontach, to Michal Gašparik będzie potrzebował narzędzi, bo dziś kadrę ma za wąską. Najważniejsze, że jego zespół potrafił remisować mecze, które powinien przegrać, a wygrywać te, które powinien zremisować. Brawa dla zawodników i sztabu, bo rodzi nam się, mam nadzieję, piłkarska potęga. Kibiców jest tam masa, stadion piękny, muszą pojawić się konkretne pieniądze, a przecież zmiany właścicielskie są blisko. Gdyby Lukas Podolski pozostał w strukturach klubu, to zacznie się poważne granie, którego życzę kibicom w Zabrzu. Kamil Kosowski [url=https://www.onet.pl/sport/przeglad-sportowy/kamil-kosowski-zmiana-trenera-cracovii-jest-spozniona-komentarz/p4546z6,4da7d3a7]Link do artykułu.[/url]

Przecież to jest klasyka korpomowy - jak mówi "był optymalnym wyborem" i nie dodaje nic więcej na temat tych "pozostałych", tzn., że na 99% nie było nikogo innego.

Ja już się nie dam po raz kolejny otumanić słodkim pierdzeniem. Jak zaczniemy grać jak ludzie i wygrywać, to będę mówił, że zajebisty trener. Czekam na efekty, nic innego mnie nie interesuje: ani ręce w kieszeniach, ani nieskazitelna fryzura, ani znajomość języków.

[quote]#post1720339 Wybrano Platka nie ze względu na dobro klubu, tylko ze względu na [b]kasę jaką zapłacił za klub (40 mln)[/b]. [/quote] Skąd to info?

No chyba, że się potknie o dywan w międzyczasie...

[img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-04/1775816498-485.png[/img] Noż kur..., nie do wiary...

Do gry z Zawiszą chyba.

Czy my do chuja pana, gramy na czas??

[quote]#post1717598 Jeszcze warto odnotować, że Charpentier wszedł na boisko zdrowy i - uwaga! - zszedł zdrowy.[/quote] Szok i niedowierzanie.

Owszem i właśnie go wyjebali.

Ależ ten Praszelik jest daremny...

Filip Rózga z powołaniem na baraże. Brawo Filip!

Na ewentualny rezultat to może mieć wpływ nawet to, że gołąb nasra bramkarzowi na głowę.

To, że w RN jest człowiek związany z Cracovią to niewątpliwie dobra wiadomość. Teraz kluczowe, kto zostanie prezesem.

Santo, w klubie sportowym, wynik sportowy jest najważniejszy ale o byciu legendą decyduje nie tylko on (wynik), choć jest najważniejszym czynnikiem. Krótko mówiąc, nie można być legendarnym trenerem nie wkładając nic do gabloty ale sam fakt, że się zdobyło Puchar, nie czyni z chama legendy. Możesz go nazywać najskuteczniejszym trenerem naszych czasów i z tym się zgodzę, ale dla mnie legendą nie jest.