Jest bardzo dużo fajnych wspomnień od wygranych kilku meczów z psami o herbową tarczę awans do ekstraklasy po 20-latach zwycięstwa w derbach już na najwyższym poziomie zwycięstwa z 7egią odczarowane Zabrze i finał Pucharu Polski i powrót z Pucharem (niestety jeba ny covid) W latach 90-tych fajne wspomnienia z wyjazdów często nie zawsze w parze z wynikami naszej drużyny...

[quote]#post1631416 Mariusz Jop. Zamykam dyskusję :D[/quote] Miałem do czynienia z gościem, który twardo twierdził, że to było ustawione. 😁

Polkowice...Pamietne 4-0 z Gornikiem i awans do Ekstraklasy.. Gol Covilo w ostaniej doliczonej minucie meczu z somsiadkom...

Dla mnie mimo wszystko derby z bramką Jopa. To było pierwsze mistrzostwo za mojego chodzenia na mecze, wcześniej byłem dzieckiem przed TV. Nie da się tego opisać i już nawet późniejszy mecz z Zagłębiem o tytuł nie był emocjonujący jak ten mecz w połączeniu z Ruch-Lech. Życzę każdemu przeżycia czegoś takiego :)

W hokeju; wyjazd do Aalborga i zdobycie PK W piłce; bramka Jopa czyli remis ustawiający całą ligę

Radom i awans i abaddon na słupie

dlaczego w tytule watku jest napisane co jest Cracovia kraków.....

ale przynajmniej Kraków z dużej litery

No tak, a „jestem kibicem Cracovii Kraków pierdolę wisłę i Warszawiaków” to pewnie nikt nie śpiewał :)

Mecz z Legią (doliczony czas gry) - obroniony karny przez Cabaja i bramka Bojarskiego po kontrze na 1:0.

Jaka kontra? Boruc z piątki do Bojarskiego, ten go objeżdża i gol.

sobota, 26 marca 2016, 14:30 Comarch Cracovia - GKS Tychy 7 finałowy mecz wygrany 2:1. Pracowałem wtedy w Tychach, przy stanie 2:3 w meczach pojawiły się w Tychach banery gratulujące Tyskim zdobycia Mistrza Polski, a 6 mecz był grany w Tychach. Po zwycięskim 3:2 na Stadionie Lodowym w Tychach Pasy wróciły do siebie na Siedleckiego 7 na finałowy 7 mecz. A finał to już takie nerwy ... Bodajże to była Sobota Wielkanocna :). Po Finale wróciłem do pracy Cały Na Białym Koniu i Czerwonym Dywanie a banery reklamowe dostały dopisek "vice " :).

[quote]#post1631481 Jaka kontra? Boruc z piątki do Bojarskiego, ten go objeżdża i gol.[/quote] Przeżyjmy to jeszcze raz- po tym meczu jak wsiadłem do MPK to nie mogłem mowić bo gardło było zdarte https://www.youtube.com/watch?v=1dNV9QLn6vo

byłem jeden z lepszych meczów

[quote]#post1631481 Jaka kontra? Boruc z piątki do Bojarskiego, ten go objeżdża i gol.[/quote] Ok, pamiętam że zaraz po karnym jeszcze w czasie fetowania interwencji Cabaja. Sorry za pomyłkę.

Ten mecz oglądałem ostatnie 10 minut, zdążyłem na wszystko ciekawe :)

Jeżeli młodzi forumowicze chcą słuchać starych historii, to ja przeżyłem coś niesamowitego po bramce Jopa. Wpadłem w taki amok, że chwyciłem mojego przyjaciela Iana Thorpe'a za fraki podniosłem do góry i potrząsałem. Chłop waży tak z 85 kg, a do tego ubrany był w kurtkę że skóry bawołu, cholernie twardej i grubej skóry. Normalnie nie dałbym rady tego zrobić bo nie dźwigam ciężarów, ale to był wyrzut takiej adrenaliny jak chyba tylko w przypadku zagrożenia życia. Dopiero przy wyjściu ze stadionu poczułem, że mam lepkie dłonie. Miałem do krwi połamane wszystkie paznokcie.

No to się dołączę - ale chyba tak to jest, że jednak największe wrażenia pozostawiają te wspomnienia z młodości... Z boiska są trzy które górują nad innymi w kolejności chronologicznej 1) wrzesień 1969, mecz z Górnikiem Zabrze u siebie - my po wejściu do ligi, Górnik naszpikowany supersławami - Lubański, Szołtysik, Kostka, Oślizło... później w tym samym sezonie Górnik doszedł do FINAŁU Pucharu Zdobywców Pucharów - i było 1:1, fenomenalne interwencje Palucha, nasze wyrównanie pod sam koniec i nawet szansa na zwycięstwo ale Szymczyk nie wytrzymał nerwowo i nie trafił tego, co powinien strzelić - ponoć było około 35 tysięcy widzów, ludzie zajmowali tor kolarski... 2) Półtora roku później, maj 1971. Dramatyczny sezon Cracovii w II lidze (dziś nazywanej pierwszą), po rundzie jesiennej 4 punkty (jedno zwycięstwo, dwa remisy)... Kilka kolejek do końca, my już zdegradowani, w dorobku 8 (tak, osiem) punktów - i gramy z liderem, Odrą Opole... Zwycięzca pisany z góry. Tymczasem nasi grają fenomenalnie (zupełnie inaczej niż w innych spotkaniach), pamiętam kapitalny strzał nożycami Satławy... Podczas meczu ulewa niesamowita... I jest 0:0, kilka minut przed końcem po lewej tzw. "stracona piłka" ale Sitek idzie jak burza, rajd, strzał, bramkarz broni, ale na odpowiednim miejscu jest Satława, strzela... Nienotowany w historii przypadek, - drużynę spadającą z ligi kibice znoszą do szatni na rękach! Też wbiegłem na boisko... 3) Styczeń 1975, derby na Reymonta. Bodaj rok wcześniej Tempo wystąpiło z inicjatywą styczniowych derbów "O Herbową Tarczę Krakowa". Nasza drużyna gra w lidze okręgowej, oni kilka miesięcy po niesamowitym triumfie Polski na MŚ, 3 miejsce, najlepsza kadra Polski w historii (do dziś!), w ich składzie kilku zawodników z tej kadry Górskiego (fakt, że w większości rezerwowi, ale jednak rezerwowi trzeciej drużyny na świecie) - i wygrywamy na wyjeździe 4:1. Do przerwy 0:0, potem Kmiecik strzela bramkę a my im potem cztery... Było to prawie 50 lat temu i nigdy potem nie wygraliśmy z nimi równie wysoko... A po wojnie, jeśli dobrze kojarzę to raz porównywalnie (3:0) a wyżej tylko parę razy przed wojną...

Gol ma 1-0 Bojarskiego w meczu z Legia po obronie karnego przez Cabaja. Gol Covilo na 1-0 w derbach Gol Jopa na 1-0 w derbach. Teraz sobie uświadomiłem, że zawsze to były gole w końcówce na 1-0, to dla odmiany 5-0 z Górnikiem w zeszłym sezonie.