[quote]#post1728433 tak, wspomniałem tylko ofensywe, potem Gabriela, ale Rice też (harował jak wół)** wqrqwiony jestem na maxa, cała ta plejada z przodu totalnie bez jaj, jeszcze Eze się zesrał i zbłaźnij przy tym karnym, czuję rozgoryczenie, he he **zresztą nie mówię, że inni nie harowali, po prostu goście od których oczekuje się DUŻO więcej, nie dowieźli, a zmiennicy to w ogółe był żart, jak dzieci we mgle, zagrania jakbym eklase oglądał[/quote] hej jak tam Diabeł doszedłeś do siebie? youll never sing that ;) Gdyby nie nasze chłopak z Niemiec to nawet tego 1-1 byście nie dowieźli, szybka bramka ustawiła mecz, w inny wypadku byłby gwałt. karne są elementem tej gry i już niejeden wielki się na tym przejechał. to świetne historie mimo wszystko. Terry z przekazem po meczu do Gabriela, wyszło smacznie wg mnie, mówił "i have been there" i życzył szybkiego mentalnego powrotu do używalności. chociaż szkod mi Diabła to ostatecznie się cieszę. bo to co prezentował Arsenal w obecnym sezonie to antyfubol, zabijanie tego pięknego sportu plus oczywiście masowe oszustwo. gdyby to dowiózł to byśmy powiedzieli, że cel uświęca środki ale na szczęście się nie udało. myślę, że przy tej plejadzie gwiazd można grać dużo lepszą piłkę i czas by do tego spróowali wrócić. PSG udowadnia, że da się robić sukces bez wielkich gwiazd i przepłaconych oszołomów. brawo, podoba mi się to na tyle, że przestałem czuć do nich obrzydzenie i nawet trochę ich lubię. p.s. zapraszamy na wycieczki po stadionie, jeśli ktoś jest zainteresowany oglądaniem Pucharu Mistrzów Europy i Świata

tutaj trzeba się zastanowić i trzeba by było sprawdzić tą tezę. ja często z kuponów kojarzę sytuację, że faworyt meczu musi wygrać by nie było dogrywki a remisuje i strzela na 2:1 od razu w 3 minucie dogrywki. poto żeby nie wszedł kupon ;) ale generalnie mam wrażenie, że zwykle te lepsze drużyny w dogrywkach mogą robić robotę. problemem są finały chyba, gdzie jest ogromna stawka i raczej wyrównany poziom drużyn. wtedy tak sięgając pamięcia wydaje mi się, że obie ekipy nie są zbyt skore do podejmowania ryzyka. gole padają tylko po ewidentnych błędach. jak jesteś lepszy to nie chcesz dogrywki bo może o tym czy przegrasz zdecydować los, pech, poślizgnięcie (hehe) i inne. dogrywki dla słabych są poto by przetrwać. trzeba by jakoś faktycznie wpłynąć na atrakcyjność rozgrywek. mecz 7 na 7 brzmi fajnie. możliwość wykorzystania dowolnej 7ki nawet tej co zeszła przed końcem meczu.

11 bym nie ruszał to świętość. ale dogrywka po 7 to nie jest coś na co piłkarzyki miałyby ochotę :) albo odejmujemy 3 zawodników tej drużynie, która miała mniej celnych strzałów na bramkę w meczu ;) to by dopiero motywowało do poświęcenia w ataku Didier Drogba on Kai Havertz: “Kai Havertz spent years telling everyone that winning the Champions League with Arsenal would mean more than winning it with Chelsea. The problem is that to compare trophies, you first have to win them. Chelsea gave him the biggest night of his career. One goal, one Champions League, and a place in football history. Instead of appreciating it, he acted like it was only a warm-up for something greater. He celebrated every goal against Chelsea as if he had something to prove. Last night proved the only thing that matters: talking about the Champions League is not the same as winning it. The medal in his cabinet still has Chelsea's name on it. The trophy he dreamed of winning with Arsenal is still missing. Football is a cruel game. Sometimes it waits patiently before reminding people where they achieved their greatest success. Kai wanted to show the world that Chelsea was just a stepping stone. Instead, he discovered that Chelsea was the peak. Some players leave Chelsea and become legends elsewhere. Others leave Chelsea and spend years chasing the standards they already had. The Champions League doesn't care about feelings, interviews, or celebrations. It only remembers winners. And the last time Kai Havertz was one, he was wearing blue..." uwielbiałem Kaja i byłem zawsze jednym z nielicznych, którzy go bronili po ciężkim początku. był moment gdy ciągnął Chelsea i całą reprezentację na swoich plecach i mało kto to doceniał w tamtym momencie. żałuję, że zszedł na psy a jeszcze bardziej żałuję jego zachowania po transferze. Didier uderzył w samo sedno jednak