Doskonały mecz, KTO NIE BYŁ MA CZEGO ŻAŁOWAĆ. Pierwszy mecz pomiędzy tymi drużynami był świetny ze względu na dramaturgię (ze stanu 1-4 wyszliśmy na 5-4). Wtedy jednak był to początek sezonu i drużyny dopiero szlifowały formę, dlatego ten dzisiejszy był moim zdaniem znacznie lepszy, szybszy i przede wszystkim nasi hokeiści zagrali znacznie lepiej. Wtedy zagrali bardzo dobrze trzecia tercję i to wystarczyło do wygranej, natomiast dzisiaj przez całe dwie tercje zdecydowanie górowali nad Tyszanami (technika, szybkością itd.). Ale po kolei. Kiedy Tychy zdobyły pierwszego gola zacząlem obawiać się, że znów może być ciężko. Pomyslałem sobie tak: kurna, pierwszy groźny strzał na naszą bramkę i Szałaśny puszcza a do tego Tychy dalej atakują (za chwilę kolejny groźny strzał na naszą bramkę). Później okazało się, że moje obawy były bezpodstawne: - Szałaśny do końca meczu bronił bez zarzutu; - po początkowych chwilowych atakach tyskich hokeistów nasi opanowali sytuację i przez dwie tercje zdecydowanie przeważali. Tychy po prostu nie istniały i tylko dzięki znakomitej postawie bramkarza Sobeckiego i nieskuteczności naszych zawodników straciły tylko 3 bramki w pierwszych dwóch tercjach. Po dwóch tercjach wynik brzmiał zatem 3-1 a powinien być jeszcze wyższy. Po tych dwóch pierwszych tercjach nikt na trybunach nie mógł przypuszczać, że najwięcej emocji dostarczy nam III tercja. Właśnie ta trzecia tercja była bardzo nerwowa, emocjonujaca. Nasi zawodnicy zaczęli łapać kary i przez prawie całą tercję grali w osłabieniu. Kiedy przez ponad minutę Tychy grały z przewagą dwóch zawodników każdy drżał na trybunach by nie stracić bramki i nie doprowadzić do nerwowej końcówki. Tymczasem zdarzyło się cos niespotykanego - grając 3 na 5... zdobywamy gola na 4-1, po samotnej kontrze Leszka Laszkiewicza, który wyszedł sam na sam z Sobeckim i w profesorski sposób go pokonał. Ta bramka to było prawdziwe arcydzieło a na trybunach SZOK i ogromna euforia. Na mecze hokeja chodzę od 1992 roku, ale nie przypominam sobie bym kiedyś był świadkiem takiego wydarzenia, gdzie drużyna grając 3 na 5 zdobywa gola. Oczywiście nie raz słyszałem o takich przypadkach, niemniej jest to rzadkością. Po tej bramce wydawało się, że to już koniec emocji, jednak nic bardziej mylnego.... Kiedy Piotrowski otrzymuje kare meczu i karę wiekszą - no właśnie tylko jaką???... 4, czy 5 min. i za co??? zegar nic nie wyświetlał, na trybunach nikt nie wiedział co jest grane a w stronę sędziego poleciały przekleństwa.... Nie będe się wypowiadał na temat tej decyzji sędziego bo nie potrafię powiedzieć czy miał rację czy nie.... W tym okresie tracimy gola na 4-2 i dalej gramy w osłabieniu.... Za chwilę kolejny nasz zawodnik wędruje do boksu kar i znowu gramy 3 na 5 przez całe dwie minuty. Znów zaczyna się nerwówka na trybunach, każdy obawia się by nie doszło do horroru na koniec. Nasi hokeiści jednak dzielnie przetrzymują napór Tyszan, doskonale broni Szałaśny i już do końca spokojnie dowozimy wynik. Słówko jeszcze o pewnym mankamencie. Wiem, że w sytuacji gdy druzyna wygrywa mecz za meczem wypada wstrzymac się z krytyką, ale akurat ten mankament był za bardzo widoczny i nie mogę go pominąć. Otóż gra w przewadze.... W II tercji było zbyt dużo niewykorzystanych szans. Nasi zawodnicy doskonale układają zamek, ale ze skutecznym rozegraniem go juz są problemy - rozgrywaja za wolno i za mało jest ruchu. Nad tym elementem trzeba na pewno popracować.

_REVENATOR_ Napisał: ------------------------------------------------------- > Vasago dzis bronil Radziszewski No to mnie zaskoczyłeś i to bardzo, bo byłem przekonany, że Szałaśny dzisiaj bronił... Powiem nawet szczerze, że dalej nie jestem przekonany, czy masz rację.... Jesli jednak masz rację to ładnie wtopiłem:) chociaż nie mam sie czym przejmować, gdyż w poprzednim meczu z Sanokiem kiedy bronił Szałasny - po jego interwencji pół hali śpiewało Rafał Radziszewski:)