Nie, bez uszkodzeń . Wkm na wieży , w zamyśle służył do walki z samolotami, często jednak używany był także do zwalczania piechoty . Wiosną 1945 roku , w niektórych jednostkach pancernych w miejsce 7,62 Browninga sprzężonego z działem instalowano wkm 12.7 mm , dokładając jednocześnie kolejny km 7,62 mm przed wieżyczka dowódcy . Wieżowy wkm często był obsługiwany przez piechurów współdziałających z czołgami . Fakt, że nie był w żaden sposób osłoniety , stąd w powojennych czołgach M48 i M60 wieżyczki dowódców umożliwiające prowadzenie ognia z wnętrza, bez wystawiania tułowia czy głowy .

[img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070092-889.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070092-045.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070092-324.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070093-287.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070093-185.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070093-459.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070093-289.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070093-127.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070093-030.jpg[/img] DUKW czyli "Duck" . Oznaczenie „DUKW” opisuje kiedy pojazd został zaprojektowany i jakie było jego przeznaczenie. Według terminologii przedsiębiorstwa General Motors Corporation (GMC) z tego okresu „D” oznaczało, że pojazd został zaprojektowany w 1942 roku, „U” oznacza „wielozadaniowy, amfibijny”, „K” – „napęd na wszystkie koła”, a „W” – dwie osie z tyłu pojazdu. DUKW powstał na bazie pojazdu CCKW, który zmodyfikowano poprzez dodanie wodoszczelnego kadłuba i śruby napędowej. DUKW napędzany był sześciocylindrowym silnikiem gaźnikowym o pojemności 4,4 l, ważył 7,5 t, miał 9,3 m długości, 2,4 m szerokości i 2,6 m wysokości. Na lądzie osiągał maksymalną prędkość 80 km/h, a w wodzie 10 km/h. Manewrowość w wodzie zapewniał ster umieszczony za śrubą napędową, a dodatkowo przednie koła pojazdu. Kierowca siedział (jak w samochodzie) z przodu, za składaną szybą. W razie złej pogody można było rozpiąć nad pojazdem brezentowy dach. Uzbrojenia własnego DUKW oryginalnie nie posiadały, ale w trakcie działań wojennych wyposażano je w kaemy, a nawet działka oraz wyrzutnie rakietowe „Skorpion” (na Pacyfiku). Początkowo armia nie była zainteresowana tym pojazdem i po prezentacjach pierwszych prototypów nie złożono na nie zamówienia. Dopiero kiedy zupełnie przypadkowo jeden z prototypów „kaczora” wziął udział w akcji ratowania załogi rozbitego okrętu, przy wietrze osiągającym prędkość 110 km/h i na dużej fali, zauważono dużą przydatność tego pojazdu i zdecydowano się na jego produkcję. W czasie wojny pojazdy DUKW niejednokrotnie udowadniały swą dużą „zdatność do żeglugi” przepływając między innymi kanał La Manche. Był to pierwszy pojazd w którym kierowca miał możliwość regulacji ciśnienia w kołach, pozwalając na ich pełne napompowanie na twardych nawierzchniach, oraz na zmniejszenie ciśnienia na miękkich jak na przykład piasek. DUKW był jedynym pojazdem kołowym, który był w stanie poruszać się po miękkich i grząskich plażach Iwo Jimy. Do zakończenia II wojny światowej zbudowano 21 147 DUKW; były używane zarówno przez Amerykanów, jak i Brytyjczyków na wszystkich teatrach wojny. 586 sztuk wysłano do Związku Sowieckiego w ramach programu Lend-Lease, gdzie w kolejnym przypływie "socjalistycznego geniuszu" na ich podstawie zbudowano po wojnie kopię – ZiŁ-485. Dane : Masa - 6,5 Tony , Silnik gaźnikowy, 6-cylindrowy o mocy 90 KM Transmisja mechaniczna Prędkość - na ladzie 80 km/h w wodzie 9,5 km/h zasięg - 350 km na ladzie 80 km w wodzie ładowność - 1+25 ludzi lub 2500 kG ładunku Model, zestaw firmy Italeri w typowym kamuflażu Olive Drab , zbudowany prosto z pudełka .

[img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1784297327-858.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1784297327-458.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1784297327-692.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1784297327-649.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1784297327-718.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1784297328-856.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1784297328-686.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1784297328-029.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1784297328-177.jpg[/img] M4A1E8 Sherman . Przedostatnia odmiana wariantu M4A1 . Charakteryzuje się mokrymi komorami amunicyjnymi, nowoczesnym zawieszeniem HVSS , okrągłym, dwuskrzydłowym włazem dla ładowniczego oraz armatą M1A2 76,2 mm . Czołgi te dotarły do Zachodniej Europy w kwietniu 1945 , niestety , nie istnieje dokumentacja zdjęciowa użycia tych czołgów na froncie . Udało mi się znaleźć jedynie jedno zdjecie z rozładunku w porcie , w Antwerpii oraz jedno podczas przejazdu/bojowego ? / . Po zakończeniu działań wojennych , czołgi, które pozostały w USA przekazano jednostkom Gwardii Narodowej, te, które dotarły do Europy dostała armia francuska . Używane w niej były do lat 50-tych XX wieku a następnie przekazane Izraelowi . Używane pod oznaczeniem M1 Supersherman podczas Wojny Szeciodniowej w 1967 roku , następnie poddane modernizacji do wariantu M51 Isherman / z armatą 105 mm / i użyte z powodzeniem podczas wojny Yom Kippur w 1973 roku . Model to konwersja zestawów Dragona M4A3E8 oraz M4A1 76W , z dodatkiem elementów z Tamiyi , w standardowym , amerykańskim malowaniu farbą Olive Drab , po raz trzeci i ostatni poddany "obróbce" modelarską chemią .

[img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1785508257-577.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1785508257-352.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1785508257-642.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1785508257-197.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1785508258-871.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1785508258-555.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1785508258-613.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1785508258-335.jpg[/img] Amerykański czołg leki M5 Stuart . Zastąpił w linii wozy lekkie typu M3 . Zmianie uległy - kadłub , powiększony i z przodu z dużym pochyleniem płyt pancernych , włazy dla kierowcy i strzelca przedniego , już nie w czołowej płycie a zlokalizowane w płycie stropowej kadłuba , oraz nowa wieża ze zmieniona osłoną jarzma armaty . Nowe czołgi weszły do uzbrojenia w połowie 1943 roku , jednak pomimo znaczących modernizacji ich rola na polu walki uległa zdecydowanej zmianie . Z racji raczej słabego uzbrojenia i opancerzenia ich rolą było rozpoznanie, ochrona skrzydeł , sztabów . W walce zastąpiły je średnie czołgi typu Sherman . Mimo to Stuarty w dalszym ciągu pozostawały na uzbrojeniu dywizji, brygad i pancernych batalionów , w każdym czterokompanijnym batalionie czołgów USA jedna kompania, w sile 16 maszyn była wyposażona w Stuarty, w armii brytyjskiej w każdym pułku pancernym istniał pluton rozpoznawczy uzbrojony w 11 Stuartów . Od grudnia 1944 rozpoczęła sie wymiana czołgów Stuart na najnowoczesniejsze czołgi lekkie M24 , w pierwszej kolejności dokonywano jej w pancernych szadronach rozpoznawczych US Army, później w dywizjach pancernych . Po zakończeniu wojny, czołgi Stuart, uznane za przestarzałe wycofano z uzbrojenia i sprzedane np do Brazylii, Haiti , Meksyku czy Kolumbii . Warto dodać, że czołgi M5 używane były również w PSZ na Zachodzie , w 1 Dywizji Pancernej , do końca wojny . Dane taktyczno - techniczne : Masa około 15 ton , silnik 7-cylindrowy gwiazdowy silnik gaźnikowy chłodzony powietrzem Continental W-670-91 / 9 mocy 220 KM Prędkość - d0 60 km/h , w terenie do 40 km/h , zasięg do 200 km Pancerz do 51 mm Uzbrojenie - 1 x armata M6 kal. 37 mm z zapasem 106-116 pocisków 3 x karabiny maszynowe M1919A4 kal. 7,62 mm z zapasem 6400-7220 naboi, Model przedstawia czołg w odmianie M5 , z amerykańskiej 2 Dywizji Pancernej , lipiec 1944 , operacja Cobra .

Odmiana M4A3 też była przerabiana na Ishermana, choć w znacznie mniejszej liczbie . Jak znajdę jakąś fotkę, to wrzucę .

[quote]#post1737500 Odmiana M4A3 też była przerabiana na Ishermana, choć w znacznie mniejszej liczbie . Jak znajdę jakąś fotkę, to wrzucę .[/quote] [img]https://wykop.pl/cdn/c3201142/comment_165801080734oaAnb67XVcOuHzgLJvfK.jpg[/img] [img]https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTSLMjhaVNSSdlkC3jnOt7f-oVYJOtVkdPpaB5X4IVPXC2fotBs8wfufHE&s=10[/img] O pękaniu spawów nie słyszałem, Izraelczycy przerabiali to , co było dostępne. A posiadali najwięcej po francuskich Shermanów w odmianie M4A1E8 .

Sądzę, że chodzi tu o Shermany tzw I generacji, czyli z działami 75 mm , natomiast jak pokazują zdjęcia zmodernizowano też pewną liczbę Shermanów II generacji , tzw big hatch , czyli M4A2 lub M4A3 z działami 76,2 mm, których czołowe płyty kadłuba w odróżnieniu od czołgów I generacji były jednoczęściowe . Bowiem w czołgach I generacji tzw gościa plate składała się z kilku zespawanych elementów, walcowanych i odlewanych .

[img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-08/1786699379-768.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-08/1786699379-750.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-08/1786699379-601.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-08/1786699380-319.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-08/1786699380-053.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-08/1786699380-757.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-08/1786699380-677.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-08/1786699380-494.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-08/1786699380-325.jpg[/img] Pantera w wersji D . W listopadzie 1941 roku Wehrmacht wystąpił o nowy typ czołgu podstawowego, który charakteryzowałby się mocniejszym opancerzeniem i uzbrojeniem oraz rozwijałby większą prędkość. Miesiąc później zadanie opracowania nowego czołgu zlecono firmom MAN i Daimler-Benz. W maju 1942 roku wybrano projekt zakładów MAN w których wyprodukowano cztery egzemplarze Pantery Ausf. D, a od sierpnia 1943 roku rozpoczęto produkcję seryjną wersji Ausf. A (jednak początkowo w formie wieży typu Ausf. A na podwoziu Ausf. D). Od marca 1944 roku uruchomiono produkcję wersji Ausf. G, w której wieżę Ausf. A montowano już na nowym przeprojektowanym kadłubie . Atutem Pantery było doskonałe uzbrojenie oraz opancerzenie czołowe. Słabymi punktami pancerz boczny i do końca wojny nie rozwiązane problemy ze skrzynia biegów oraz przekładnią . Pantera , jak planowano miała się stać czołgiem podstawowym, ale ponieważ wyprodukowano około 6000 tych czołgów , do końca wojny nie wyparła z jednostek Panzerów IV . Pantera doskonale sprawdzała się w obronie, prowadząc celny ogień z przygotowanych pozycji, znacznie gorzej było podczas działań ofensywnych, walk ruchowych , w których zdecydowanie ustępowała czołgom średnim przeciwnika np. Shermanom . Po zakończeniu działań wojennych , w armii Francuskiej przez kilka lat , w jednym z pułków pancernych używano zdobycznych Panter . Dane taktyczno-techniczne Masa - 45 ton , Silnik - 12-cylindrowy silnik gaźnikowy Maybach HL230 P30 o mocy 514,4 kW (700 KM) , transmisja mechaniczna , Prędkość - 24 km/h w terenie, 46 km/h na drodze Zasięg - 100 km w terenie, 250 km na drodze Pancerz - kadłub przód , dół - 60 mm , góra 80 mm , boki i tył 40 mm wieża przód - 100 mm, boki i tył 45 mm Uzbrojenie - armata 7,5 cm KwK 42 L/70 kalibru 75 , 2 km 7.9 mm Model , zestaw z Italeri w kamuflażu z okresu lata 1944, z frontu włoskiego .