Nie, bez uszkodzeń . Wkm na wieży , w zamyśle służył do walki z samolotami, często jednak używany był także do zwalczania piechoty . Wiosną 1945 roku , w niektórych jednostkach pancernych w miejsce 7,62 Browninga sprzężonego z działem instalowano wkm 12.7 mm , dokładając jednocześnie kolejny km 7,62 mm przed wieżyczka dowódcy . Wieżowy wkm często był obsługiwany przez piechurów współdziałających z czołgami . Fakt, że nie był w żaden sposób osłoniety , stąd w powojennych czołgach M48 i M60 wieżyczki dowódców umożliwiające prowadzenie ognia z wnętrza, bez wystawiania tułowia czy głowy .

[img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070092-889.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070092-045.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070092-324.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070093-287.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070093-185.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070093-459.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070093-289.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070093-127.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-07/1783070093-030.jpg[/img] DUKW czyli "Duck" . Oznaczenie „DUKW” opisuje kiedy pojazd został zaprojektowany i jakie było jego przeznaczenie. Według terminologii przedsiębiorstwa General Motors Corporation (GMC) z tego okresu „D” oznaczało, że pojazd został zaprojektowany w 1942 roku, „U” oznacza „wielozadaniowy, amfibijny”, „K” – „napęd na wszystkie koła”, a „W” – dwie osie z tyłu pojazdu. DUKW powstał na bazie pojazdu CCKW, który zmodyfikowano poprzez dodanie wodoszczelnego kadłuba i śruby napędowej. DUKW napędzany był sześciocylindrowym silnikiem gaźnikowym o pojemności 4,4 l, ważył 7,5 t, miał 9,3 m długości, 2,4 m szerokości i 2,6 m wysokości. Na lądzie osiągał maksymalną prędkość 80 km/h, a w wodzie 10 km/h. Manewrowość w wodzie zapewniał ster umieszczony za śrubą napędową, a dodatkowo przednie koła pojazdu. Kierowca siedział (jak w samochodzie) z przodu, za składaną szybą. W razie złej pogody można było rozpiąć nad pojazdem brezentowy dach. Uzbrojenia własnego DUKW oryginalnie nie posiadały, ale w trakcie działań wojennych wyposażano je w kaemy, a nawet działka oraz wyrzutnie rakietowe „Skorpion” (na Pacyfiku). Początkowo armia nie była zainteresowana tym pojazdem i po prezentacjach pierwszych prototypów nie złożono na nie zamówienia. Dopiero kiedy zupełnie przypadkowo jeden z prototypów „kaczora” wziął udział w akcji ratowania załogi rozbitego okrętu, przy wietrze osiągającym prędkość 110 km/h i na dużej fali, zauważono dużą przydatność tego pojazdu i zdecydowano się na jego produkcję. W czasie wojny pojazdy DUKW niejednokrotnie udowadniały swą dużą „zdatność do żeglugi” przepływając między innymi kanał La Manche. Był to pierwszy pojazd w którym kierowca miał możliwość regulacji ciśnienia w kołach, pozwalając na ich pełne napompowanie na twardych nawierzchniach, oraz na zmniejszenie ciśnienia na miękkich jak na przykład piasek. DUKW był jedynym pojazdem kołowym, który był w stanie poruszać się po miękkich i grząskich plażach Iwo Jimy. Do zakończenia II wojny światowej zbudowano 21 147 DUKW; były używane zarówno przez Amerykanów, jak i Brytyjczyków na wszystkich teatrach wojny. 586 sztuk wysłano do Związku Sowieckiego w ramach programu Lend-Lease, gdzie w kolejnym przypływie "socjalistycznego geniuszu" na ich podstawie zbudowano po wojnie kopię – ZiŁ-485. Dane : Masa - 6,5 Tony , Silnik gaźnikowy, 6-cylindrowy o mocy 90 KM Transmisja mechaniczna Prędkość - na ladzie 80 km/h w wodzie 9,5 km/h zasięg - 350 km na ladzie 80 km w wodzie ładowność - 1+25 ludzi lub 2500 kG ładunku Model, zestaw firmy Italeri w typowym kamuflażu Olive Drab , zbudowany prosto z pudełka .