[img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-11/1763722671-27795012.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-11/1763722672-47550656.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-11/1763722672-85921410.jpg [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-11/1763722672-69677770.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-11/1763722672-57664766.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-11/1763722672-39112480.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-11/1763722672-10956570.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-11/1763722673-56237134.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-11/1763722673-50759525.jpg[/img] Opancerzony transporter M113 , koń roboczy armii amerykańskiej , używany w niej od 1962 roku aż do początku XXI wieku w różnych wersjach . Był następcą podobnej klasy pojazdów M59 oraz M75 . M113 był pierwszym bojowym pojazdem o aluminiowym kadłubie, który wszedł do masowej produkcji. Znacznie lżejszy niż wcześniejsze podobne pojazdy, jego aluminiowy pancerz zaprojektowano tak, by był wystarczająco gruby, by chronić załogę i pasażerów przed ogniem z broni ręcznej, a jednocześnie na tyle lekki, by pojazd był transportowalny powietrzem . Pojazd potrafił także pływać . Zaprojektowany jako transporter , często , z konieczności występował w roli bojowego wozu piechoty . W latach 1960 - 2007 wybudowano około 80 000 sztuk w różnych wersjach . Eksploatowany przez armie wielu krajów , w tym USA, Australii, Kanady, Izraela, Grecji, Jordanii itp . Dane taktyczno-techniczne Masa - około 13 T , silnik - 6-cylindrowy silnik diesla o mocy 275 KM (205 kW) , moc jednostkowa - 22,36 KM/tonę prędkość - do 70 km/h w wodzie do 6 km/h , zasieg - 480 km pancerz - 5083 stop aluminium 28–44 mm uzbrojenie 1 x wkm 12,7 mm Browning , / w odmianie ACAV + 2 km 7,62 M60 . Model , to właśnie M 113 ACAV z 11 Regimentu Kawalerii Pancernej - Wietnam . Zestaw z Academy , z pełnym wnętrzem , w typowym dla lat 60 - tych kamuflażu , wzbogacony dodatkami z Tamiyi .

[img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1764928854-90921380.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1764928854-35051242.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1764928854-99292377.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1764928854-13650292.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1764928854-83194278.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1764928854-16881510.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1764928854-39431687.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1764928854-02254216.jpg[/img] Czołg lekki M-551 General Sheridan . Na początku lat 60 - tych W USA rozpoczęto prace nad nowym czołgiem lekkim, który , majac niższa mase niż jego poprzednik , M-41 , jednocześnie będzie dysponował znacznie efektywniejszym uzbrojeniem a także będzie zdolny do forsowania przeszkód wodnych oraz transportu powietrznego .Wybór padł na projekt firmy Allison Division (filie General Motors), której konstrukcja była uzbrojona w armatę kalibru 152 mm, będącą jednocześnie wyrzutnia pocisków kierowanych Shillelagh . Czołg zaprojektowano w klasycznym układzie , z przedziałem kierowania z przodu, napędowym – z tyłu, a bojowy – w środkowej części samonośnego nadwozia. Kadłub wozu wykonano ze spawanych płyt ze stopu aluminium, wieżę zaś – ze spawanych, stalowych płyt pancernych. W strefie czołowej pancerz wytrzymuje uderzenie przeciwpancernego pocisku kalibru do 20 mm, natomiast w pozostałych strefach – kalibru do 14,5 mm. Uzbrojeniem głównym czołgu jest 152 mm armatowyrzutnia M81, opracowana przez firmę Allison Division. Można z niej wystrzeliwać zarówno przeciwpancerne pociski kierowane MGM-51A Shillelagh, jak i amunicję artyleryjską kalibru 152 mm (o masie naboju 22,2 kg i długości 1100 mm). Armata jest stabilizowana w dwóch płaszczyznach i naprowadzana na cel za pomocą układów elektrycznych . Shillelagh, zaliczany do przeciwpancernych pocisków kierowanych drugiego pokolenia, jest naprowadzany promieniowaniem podczerwonym, którego emiter zamontowano na obudowie oporopowrotnika armaty. Pocisk, napędzany silnikiem na paliwo stałe, ma masę 26,76 kg, średnicę 151 mm i długość 1155 mm, natomiast jego donośność skuteczna do celów poruszających wynosi 2500 m, a stałych – 3000 m . Pocisk MGM-51A Shillelagh przebijał pancerz grubości 600 mm , co wtedy było światowym rekordem . Nie oparł mu się żaden pancerz, żadnego czołgu . Sheridan jest czołgiem pływającym, napędzanym w wodzie za pomocą gąsienic. W celu zwiększenia jego wyporności do górnych krawędzi kadłuba instaluje się dodatkowe ekrany, wykonane z tworzywa sztucznego, których montaż zajmuje załodze około 5 minut. W 1971 roku firma Hughes Aircraft Corporation rozpoczęła produkcję dalmierzy laserowych AN/VVG-1 dla czołgów M551; zamontowano je na zewnętrznej części wieżyczki dowódcy, a zmodernizowane pojazdy oznaczono M551A1. W czołgi Sheridan wyposażone zostały regimenty kawalerii pancernej, walczyły one podczas wojny w Wietnamie . Czołgi M551 posiadała też 82 Dywizja Powietrznodesantowa, użyte zostały we wstępnej fazie operacji "Pustynna Burza" . W Iraku miało miejsce jedyne zastosowanie pocisku Shillelagh w warunkach bojowych. Odnotowano zniszczenie jednego czołgu Typ 59 (chińska licencyjna kopia T-54). Po zakończeniu tej operacji wycofane z uzbrojenia, jednak część po niewielkich adaptacjach pełni na poligonach wojsk pancernych rolę wrogich, rosyjskich pojazdów - np T-72, BMP-1, czy Szyłki . Dane taktyczno-techniczne : Masa - do 16 ton, silnik wysokoprężny z turbodoładowaniem, 2-suwowy, 6-cylindrowy widlasty Detroit Diesel Model 6V-53T o mocy 300 KM prędkość 70 km/h droga, 6 km na wodzie, zasięg 600 km pancerz - spawany z płyt walcowanych. Kadłub-aluminiowych, wieża-stalowych uzbrojenie - 1 x armata/wyrzutnia M81 kal. 152 mm , 1 x km M73, 1 x wkm M2HB kal. 12,7 mm Model, zestaw firmy Academy , wzbogacony dodatkami z Tamiyi i Legend ,pojazd po modernizacji z tzw "crow nest", w malowaniu z okresu wojny w Wietnamie .

[img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1766141715-94855068.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1766141715-71070133.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1766141715-46273473.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1766141716-33686041.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1766141716-95507986.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1766141717-71806146.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1766141717-02725315.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1766141717-57926461.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1766141717-65504992.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-12/1766141718-70637611.jpg[/img] Czołg ciężki IS-3 powstał częściowo w oparciu o konstrukcję czołgu IS-2, lecz wprowadzał całkowicie nowy kształt kadłuba i wieży. Czołg miał starannie zaprojektowany pancerz o znacznej odporności na ostrzał dział przeciwpancernych. Charakteryzował się dużym nachyleniem płyt pancernych sprzyjającym rykoszetowaniu pocisków i zwiększającym efektywną grubość pancerza. Kształt płyt przedniej części kadłuba określano jako „nos szczupaka”; czołg ten był także nieoficjalnie nazywany szczuka (szczupak), a na Zachodzie: Stalin. Pierwsze 25 egzemplarzy seryjnych wozów zjechało z linii montażowych w kwietniu 1945 roku. Do końca produkcji, w lipcu 1946 roku, wyprodukowano 2305 pojazdów. Czołg wyposażony był w armatę D-25T kalibru 122 mm znaną z czołgu IS-2. Zastosowanie tej armaty było jednak pewnym mankamentem tego czołgu, gdyż charakteryzowała się ona niezbyt dużą prędkością początkową pocisku i w rezultacie jej możliwości przebicia pancerza, pomimo dużego kalibru, była niższa , niż w niemieckiej armacie 75 mm Kwk42 , zastosowanej m.in. w niemieckim czołgu Panther. Ponadto, z powodu dużych i ciężkich nabojów, szybkostrzelność armaty była niska, a zapas przewożonej amunicji – niewielki. W trakcie służby czołgi IS-3 były kilkakrotnie modernizowane. Pierwsza modernizacja nastąpiła w latach 1952–1953. Obejmowała ona wzmocnienie mocowania silnika i skrzyni biegów. Wzmocniono również pancerz pod wieżą. Wozy otrzymały nowe radiostacje. W wyniku modernizacji masa pojazdu wzrosła do 48 800 kg. Następna modernizacja miała miejsce w końcu lat 50. XX wieku. Zmodernizowane pojazdy od 1960 nazywano IS-3M lub IS-3M model 1960. Modernizacja obejmowała wzmocnienie kadłuba czołgu. Unowocześniono układ napędowy: zamiast silników W-11 montowano silniki W-54K-IS o mocy 520 KM, które były odmianą silników stosowanych w czołgach T-54. Zamontowano również nowe przyrządy obserwacyjne, w tym noktowizory. 2 czołgi tego typu zakupiła PRL , jeden , po poligonowych doświadczeniach eksponowany jest w Muzeum Polskiej Techniki Wojskowej w Warszawie, drugi w Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu. Ten egzemplarz posłużył pracownikom firmy Tamiya do odwzorowania w wysokiej jakości modelu . Staliny 3 uzyte bojowo zostały w 1967 roku, podczas "Wojny Sześciodniwej", gdzie zostały zdeklasowane przez izraelskie Pattony, Centuriony i nawet Shermany , M-51 . Kilka zdobytych , "na chodzie" prezentowano poźniej podczas wojskowych parad . Dane taktyczno-techniczne : Masa - 46 ton, silnik - wysokoprężny, 12-cylindrowy, widlasty W-11 o mocy 520 KM (382 kW) przy 1800 obr./min. Prędkość - 40 km/h - droga , zasięg - 180 km droga, 95 km w terenie Uzbrojenie - armata D-25T wz. 1943 kal. 122 mm (zapas amunicji – 25-28 szt.) 1 karabin maszynowy DTM kal. 7,62 mm (zapas amunicji – 756 szt.) 1 wielkokalibrowy karabin maszynowy DSzK kal. 12,7 mm (zapas amunicji – 1250 szt.) Pancerz - kadłub - spawany z płyt walcowanych o grubości 90 - 120 mm przód, boki 80 mm , wieża odlewana o grubości 200 - 230 mm przód, boki 75 - 90 mm . Ogólna charakterystyka - czołg o zbyt małej mocy, powolny, niezwrotny, pomimo grubego i pochylonego pancerza , z powodu jego niskiej jakości nie zapewniał należytej osłony załodze , armata dużego kalibru, ale strzelająca amunicją rozdzielnego ładowania , co pozwalało na oddanie praktycznie jednego strzału na minutę , amunicja niskiej jakości i przeciętnej przebijalności, niskiej jakości optyka, warunki pracy dla załogi - masakryczne . Model, zestaw firmy Tamiya , przedstawia pojazd jednego z rosyjskich pułków czołgów ciężkich z jesieni 1945 .

Bliżej, bo na Os. Teatralnym można sobie pooglądać czołg JS-2 . Czołg ten brał udzial w walkach podczas II wojny, nosi też ślady po niemieckich pociskach .

No, może niedaleko Teatru Ludowego , ale na pewno jest . I to odnowiony .

[img]https://www.kawiarniany.pl/wp-content/uploads/2020/07/czolg-w-nowej-hucie-002.jpg[/img] Czołg ciężki IS-2 , odmiana wcześniejsza .

[img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1767352415-44090170.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1767352416-82449086.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1767352416-82560855.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1767352416-26044483.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1767352416-87574074.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1767352417-33333036.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1767352417-72236396.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1767352418-15725349.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1767352418-97594894.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1767352418-35933582.jpg[/img] Następca czołgu IS-3 , czołg ciężki T10 . Najważniejsze cechy, które odróżniały go od jego poprzedników, IS-3 i wyprodukowanego w niewielkiej ilości IS-4, to dłuższy kadłub, siedem par kół nośnych zamiast sześciu, większa wieża z nową armatą i przedmuchiwaczem lufy, ulepszony silnik Diesla i wzmocniony pancerz. Ogólne osiągi były zbliżone, jednak T-10 mógł zabrać więcej amunicji. Pierwszą wersję produkowano w latach 1954-1957. Dzielona amunicja powodowała niewielką szybkostrzelność (3-4 pociski/min). W toku prac nad projektem czołg był oznaczany też jako IS-9 oraz IS-10. Przeciwwagą dla niego , i to znacznie lepszą były ciężkie czołgi państw zachodnich - angielskie Conquerory i amerykańskie M-103 . Wobec powyższego T10 utracił swoje główne atuty- uzbrojenie i pancerz . Ponadto , zmieniła się rosyjska doktryna użycie wojsk pancernych w wojnie , na rzecz bardziej mobilnych , równie silnie opancerzonych i uzbrojonych w nowoczesne , gładkolufowe działa czołgów średnich . W 1967 roku czołgi T10 zostały wycofane z pierwszoliniowej służby i skierowane do jednostek drugiego rzutu , później miały byc użyte jako niszczyciele czołgów, wreszcie, bez oddania bojowego strzału w 1993 roku ostatecznie wycofane ze służby . Dane taktyczno-techniczne : Masa - do 50 ton, silnik wysokoprężny 12-cylindrowy, widlasty W-2-IS chłodzony wodą , o mocy 700 KM (522 kW) Prędkość - 40 km/h droga, zasięg 250 km Pancerz - spawany z płyt walcowanych i elementów odlewanych 20 do 250 mm Uzbrojenie - armata D-25TA lub M-62-T2 L/43 kal. 122 mm z zapasem 30 pocisków 2 wielkokalibrowe karabiny maszynowe DSzKM kal. 12,7 mm lub KPWT kal. 14,5 mm (1 sprzężony z działem i 1 przeciwlotniczy), 1000 sztuk amunicji) Armata T10 strzelała amunicją rozdzielnego ładowania /ze względu na rozmiary / , podobnie np armata amerykańskiego M-103 , z tym, że w M-103 ładowaniem zajmowało się 2 ludzi, stąd znacznie większa szybkostrzelność . Model , to zestaw firmy Meng , nieco urozmaicony dodatkami z Tamiyi .

[img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1768561108-11039085.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1768561108-42224561.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1768561109-18267244.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1768561109-58187105.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1768561109-85542361.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1768561109-44010260.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1768561110-84489034.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1768561110-05112790.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1768561110-69496974.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-01/1768561110-37669136.jpg[/img] T-62 .Sowiecki MBT . Czołg T-62 opracowano pod koniec lat 50. XX wieku jako następcę czołgów T-54/T-55. Pomimo zbliżonego wyglądu T-62 nie jest wersją rozwojową czołgu T-55 (został opracowany w innym biurze konstrukcyjnym). T-62 był pierwszym czołgiem podstawowym uzbrojonym w armatę gładkolufową./skopiowany pomysl konstruktorów z USA / Produkcję czołgów T-62 rozpoczęto w ZSRR na początku lat 60. Po raz pierwszy czołg ten został pokazany publicznie w 1965 roku[1]. Licencję na produkcję czołgu T-62 sprzedano KRL-D. Po rozpoczęciu dostaw seryjnych czołgów T-62 do jednostek liniowych ujawniły się ich wady. Okazało się, że zastosowany silnik ma zbyt małą moc, co zmniejszało manewrowość pojazdu. Niska była także szybkostrzelność armaty. Produkcję T-62 w ZSRR zakończono już w 1975 roku, wcześniej niż produkcję T-55. Liczba wszystkich wyprodukowanych w ZSRR egzemplarzy przekracza 20 000 sztuk, nie jest znana liczba czołgów wybudowanych w Korei Północnej. T-62 znalazł się na uzbrojeniu wielu armii świata. Był używany między innymi przez armie Afganistanu (170 egz.), Algierii (300 egz.), Angoli (ponad 100 egz.), Kuby (300 egz.), Egiptu (600 egz.), NRD (ponad 100 egz.), Iranu (ponad 150 egz.), Iraku (ponad 1000 egz., w większości zniszczone podczas wojen w Zatoce Perskiej), Izraela (120 czołgów zdobycznych, jako Tiran 6), Korei Północnej (ok. 1200 egz.), Wietnamu (200 egz.) i Jemenu (30 egz.). W Rosji ostatnie T-62 zostały oficjalnie wycofane w 2013 roku[3]. Jednak w trakcie rosyjskiej inwazji na Ukrainę w 2022 roku część z wcześniej wycofanych czołgów T-62M i T-62MW, zmagazynowanych w rosyjskich rezerwach mobilizacyjnych, została reaktywowana i wysłana w rejon walk[4]. Niektóre czołgi zostały doposażone w charakterystyczne improwizowane prętowe osłony przeciwko pociskom kumulacyjnym. Prawdopodobnie zostały przekazane jednostkom ochotniczym separatystów z Doniecka i Ługańska . Czołgi T-62 były używane przez państwa arabskie podczas wojen z Izraelem, a także przez Irak podczas wojen w Zatoce Perskiej , gdzie przegrały na całej linii . Podczas wojny Yom Kippur w 1973 roku , w starciu z izraelskimi Pattonami , Centurionami oraz Ishermanami jednostki pancerne wyposażone w teoretycznie nowoczesne T-62 poniosły olbrzymie straty . Powodem nie była niechęć do walki czy słabe wyszkolenie czołgistów z Egiptu czy Syrii ale niska jakość sprzętu . Dane taktyczno - techniczne : Masa - 40 ton, silnik wysokoprężny, 12-cylindrowy W-55-5 o mocy 580 KM (426 kW) przy 2000 obr./min Prędkość , droga do 50 km/h , teren 30-35 km /h Zasięg - 450 km , z dodatkowymi zbiornikami 600 km Pancerz - kadłub przód - 100 mm, boki 80 mm wieża przód - 170 mm, boki - 120 mm Uzbrojenie - 1 armata 2A20 kal. 115 mm (zapas amunicji – 40 szt.) 1 karabin maszynowy PKT kal. 7,62 mm (zapas amunicji – 2500 szt.) 1 wielkokalibrowy karabin maszynowy DSzK kal. 12,7 mm (zapas amunicji – 500 szt.) Model , zestaw firmy Trumpeter , wersja podstawowa w typowym , rosyjskim kamuflażu . Dodatki Tamiya .

[img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-02/1770032389-44617386.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-02/1770032390-51987531.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-02/1770032391-94238674.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-02/1770032392-50478075.jpg [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-02/1770032392-58924899.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-02/1770032393-98826077.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-02/1770032394-14958294.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-02/1770032395-28810713.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-02/1770032395-90385213.jpg[/img] [img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2026-02/1770032396-71038198.jpg[/img] T-72 . Czołg podstawowy produkcji ZSRR . Wprowadzony do uzbrojenia w 1973 roku . Był konkurencyjną konstrukcja dla czołgu T-64 . Produkowany na licencji w Czechosłowacji, Indiach, Jugosławii oraz Polsce . Na wyposażenie Wojska Polskiego wszedł w 1978 roku. Na podstawie licencji produkowany był w gliwickim Bumarze. Długo stanowił podstawowy komponent polskich wojsk pancernych – według danych MON z 1 października 2005 w użyciu było 597 takich wozów. W Polsce występował w następujących wersjach: T-72M, T-72M1 i T-72M1D. Jego daleko posuniętą modernizacją jest PT-91, których polskie wojska lądowe posiadają 233. Czołg został zaprojektowany w standardowym dla Rosjan układzie - przedział kierowania, przedział bojowy, przedział silnikowy , z napędem z tyłu . Załoga składa się z 3 osób - dowódcy, działonowego i kierowcy . Za załadunek działa odpowiedzialny jest automat ładujący , tzw "karuzel" , w którym mieści się amunicja rozdzielnego ładowania , najsłabszy i najniebezpieczniejszy element czołgu . Zarówno grożący wybuchem przy penetracji pancerza , jak również urwaniem ręki nieuważnemu działonowemu . Pancerz czołgu jest spawany z płyt walcowanych , przednia , górna płyta to pancerz warstwowy - 80 mm wysoko nawęglanej stali, 105 mm tzw "stiekoplastiki" - elementów ceramicznych oraz 20 mm stali , w nowszych , zmodernizowanych odmianach pancerz pogrubiono do - 120 mm - 105 mm- 40 mm . Wieża czołgu jest odlewana , o grubości do 280 mm , w wersjach zmodernizowanych tzw "Dolly Parton Tank" wieże z przodu powiększono o specjalne kieszenie, w które montowano elementy ceramiczne . Wersje najnowsze chroniło 150 mm stali odlewanej + 150 mm ceramiki + 40 mm stali . Czołg uzbrojono w gładkolufową armatę 2A46 Rapira 2 , strzelającą pociskami APFSDS , stabilizowanymi brzechwowo, z rdzeniem wolframowym . Czołg dosyć szybki i zwrotny, silnie opancerzony i uzbrojony był groźnym przeciwnikiem dla zachodnich maszyn, takich jak Chieftain, M60, AMC 30 czy Leopard , choć też mógł być przez nie zniszczony . W momencie wejścia do służby Abramsów, Challengerów czy Leopardów 2 znacznie im ustępował . Można to było zaobserwować zwłaszcza podczas I wojny w Zatoce , gdzie amerykańskie Abramsy w odmianie M1A1 i M1A1 HA wręcz deklasowały irackie T-72 . Czołgi T-72 pozostają do dzisiejszego dnia na uzbrojeniu wielu armii świata , sa to jednak już znacznie zmodernizowane wozy z grubszym pancerzem/dospawane dodatkowe płyty , z reguły grubości 40 mm/ , z pancerzem reaktywnym czy zmodernizowanym systemem kierowania ogniem . Wprowadzono też nowocześniejszą amunicję z rdzeniami uranowymi . Ogólnie wyprodukowano ponad 20 000 tych wozów . Dane taktyczno techniczne - masa do 42 ton, silnik wysokoprężny, 12-cylindrowy W-46 o mocy 780 KM (574 kW) przy 2000 obr./min. Transmisja mechaniczna ze wspomaganiem hydraulicznym prędkość - 60 km/h droga , 45 km/h teren zasięg 450 km droga , z dodatkowymi zbiornikami do 600 km uzbrojenie - armata 2A46M kal. 125 mm (zapas amunicji – 39 nabojów) 2 karabiny maszynowe PKT kal. 7,62 mm (zapas amunicji – 2000 szt.) 1 wielkokalibrowy karabin maszynowy DSzK (lub NSW) kal. 12,7 mm (zapas amunicji – 299 szt.) Model to zestaw z Tamiyi T-72 M1 w barwach LWP z lat osiemdziesiątych XX wieku , dość solidnie potraktowany modelarską chemią .