No to teraz produkty moich niewprawnych rąk. Fokker T V w barwach holenderskich, kamuflaż wiosna 1940 roku. Jest to samolot wielkości brytyjskiego Wellingtona, sporo większy od naszego Łosia, czyli średni bombowiec pełną gębą, jest tylko jedno duże ALE. Samolot nie posiadał komór bombowych, a kilka niewielkich bomb miał podczepiane pod skrzydłami, więc był bombowcem raczej z nazwy. Pierwotnie ten samolot zaprojektowano jako tzw. krążownik powietrzny czyli latające stanowisko ogniowe przeznaczone do patrolowania obszaru. W chwili wybuchu wojny Holendrzy mieli w linii zaledwie 9 sztuk tych maszyn, które dzielnie walczyły i w jednym nalocie potrafiły zniszczyć Niemcom ponad 30 sztuk JU-52 na jakimś lotnisku. No, ale z powodu braku rezerw i braku wsparcia własnego lotnictwa zostały po kilku dniach wszystkie zniszczone. Holendrzy podobnie jak i my, nie rozumieli wówczas, że wojna to system i posiadanie kilku sztuk jakiejś fajnej zabaweczki (vide łosie, ORP Orzeł, a dziś Abramsy czy F-35) w konflikcie totalnym nie ma żadnego znaczenia, a tylko powoduje rozproszenie sił i środków. Intrygują mnie te wielkie pomarańczowe trójkąty. Że pomarańczowe to rozumiem, ale czemu tak wielkie, czyżby chodziło o pokazanie neutralności, może Merlin coś wie na ten temat. [url=https://zapodaj.net/plik-mDmfFq5CK0][img]https://zapodaj.net/images/ad7cf9ef64d7f.jpg[/img]https://zapodaj.net/plik-mDmfFq5CK0[/url] [url=https://zapodaj.net/plik-qZDZxCYlxC][img]https://zapodaj.net/images/572b06931fa77.jpg[/img]https://zapodaj.net/plik-qZDZxCYlxC[/url] [url=https://zapodaj.net/plik-XEFGk4oTbH][img]https://zapodaj.net/images/377e56628c2d6.jpg[/img]https://zapodaj.net/plik-XEFGk4oTbH[/url]

A tu ciekawostka. Przez chwilę się wahałem, czy ten samolot, w prezentowanej wersji, można zaliczyć do bojowych maszyn IIWŚ, ale ostatecznie Merlin mnie przekonał. Na zdjęciach KingCobra produkcji Bella (tego od helikopterów). Wbrew nazwie i producentowi samolot ten był zupełnie inną konstrukcją, od znanej powszechnie AirCobry (która właśnie się skleja). W 1943 roku samolot był gotowy, oblatany i wyprodukowany w ilości około 600 sztuk... Tylko armia go nie chciała, mimo tego, że był to bardzo dobry myśliwiec. Armia miała w tym czasie bardzo dobrego Ligtninga, świetnego Thunderbolta i rewelacyjnego Mustanga, więc kobra królewska nie była już potrzebna. Bell wcisnął trochę ruskim (byli zachwyceni) i brytolom, sobie pozostawiając około 400 sztuk, które zaczęły pracować dla armii jako latające cele, stąd uznałem, że jednak wspierały wysiłek wojenny USA. Samoloty przemalowano na oczojebny pomarańcz, pozbawiono wszelakiego uzbrojenia, polikwidowano (stopniowo) wszystkie zbędne otwory i KingCobry zaczęły latać jako cele dla strzelców szkolonych na Liberatorach. Strzelano do nich pociskami grafitowymi, które przy kontakcie z poszyciem kobry powodowały jedynie wgniecenia i duży czarny obłok pyłu. Samoloty cele wyposażone były w specjalną instalację oświetleniową (czarne tarczki na kadłubie i żarówa na kołpaku śmigła), która po trafieniu miała się zapalać i informować strzelców o wykonanych zadaniu. Pomysł był dobry, ale skuteczność działania instalacji wynosiła ... 5% czyli mówiąc wprost była żadna.. Te otwory w kadłubie likwidowano po to, bo zdarzały się wypadki zestrzelenia KingCobry przez pocisk grafitowy który wpadł do silnika przez chłodnicę na grzbiecie kadłuba. Ciekawe ile zarabiali piloci takich samolotów, bo przyznacie, że mimo grafitu nie była to przyjemna praca. Na zdjęciach samolot - cel upstrzony śladami po grafitowych pociskach. Oczywiście te ślady wydają się przeskalowane, ale grafit robił większe wgłębienia niż zaostrzony pocisk, tak jak to czyni grad na karoserii samochodu. Model podparty przez laptop, ponieważ nie udało mi się go wyważyć, więcej ołowiu nie zmieściło się w kadłubie [url=https://zapodaj.net/plik-Z8HRi00noA][img]https://zapodaj.net/images/75f53e97cfe7c.jpg[/img]https://zapodaj.net/plik-Z8HRi00noA[/url] [url=https://zapodaj.net/plik-LJIsnYbJOG][img]https://zapodaj.net/images/36669ca531e43.jpg[/img]https://zapodaj.net/plik-LJIsnYbJOG[/url] [url=https://zapodaj.net/plik-nsgmhmO4dQ][img]https://zapodaj.net/images/ac0ce0766a2fa.jpg[/img]https://zapodaj.net/plik-nsgmhmO4dQ[/url]

Co do ciekawostek rodem z Holandii: - pomarańczowy trójkąt został wprowadzony w październiku 1939 roku jako podkreślenie neutralności i obowiązywał de facto do 1 marca 1942 (upadek Indii Holenderskich) a de iure do 1945. Rozbieżność wynika z tego że w latach 1942-45 lotnictwo holenderskie tak jak wszystkie "na emigracji" nosiły barwy RAF lub RAAF. Oryginalny znak lotnictwa holenderskiego przypomina odrobinę znak czeski - Holendrzy mają duże tradycje używania sprzętu lotniczego własnej produkcji: przed wojną Fokkery D-XXI (zasłynął na niebie Finlandii) G.I (taki protoplasta P-38 Lightning) no i T.V (latający krążownik). Co ciekawe po wojnie w zakładach Fokkera produkowano m.in. F-16A/B dla lotnictwa holenderskiego.

Super rodzinne zdjecie

Nakajima Ki-43 II Hayabusa Myśliwiec Nakajima Ki-43 Hayabusa (Sokół) nazywany w kodzie alianckim „Oscar”, był w Japonii odpowiednikiem Spitfire i Messerschmitta Bf-109 – przez cały okres II wojny światowej stanowił podstawowe wyposażenie lotnictwa Cesarskiej Armii Japońskiej i przez cały ten czas był doskonalony i produkowany w kolejnych wersjach. Choć pozostawał nieco w cieniu morskiego Mitsubishi „Zero”, słynnego na froncie pacyficznym dzięki spektakularnym bitwom lotniskowców, Hayabusa odegrał główną rolę w zmaganiach nad kontynentem azjatyckim: nad Chinami, Birmą, Malajami, ale także nad Filipinami i Nową Gwineą. Walczył tam skutecznie przeciwko lotnictwom Chin, USA, Wielkiej Brytanii, Australii i Holandii, walnie przyczyniając się do początkowych wielkich zwycięstw Japończyków. Myśliwiec Ki-43 opracowano w końcu lat ’30 w zakładach Nakajima pod kierunkiem Hideo Itokawy, na bazie doświadczeń z bardzo udanym płatowcem Ki-27, który doskonale sprawdził się w walkach nad Chinami. Projekt Ki-43 oparto na specyficznej koncepcji samolotu lekkiego, o znakomitej zwrotności i wznoszeniu oraz niezłej prędkości, osiągniętych za cenę dość delikatnej konstrukcji, słabego uzbrojenia i praktycznie braku opancerzenia. Odpowiadało to japońskiej doktrynie wyrafinowanej walki manewrowej, wymagającej mistrzowskiego wyszkolenia i wielkiej odwagi pilotów. Co ciekawe, Hayabusa napędzany był takim samym silnikiem jak „Zero”. W początkowym okresie wojny, gdy japońskie armie zajmowały kolejne obszary Południowo-Wschodniej Azji, Ki-43 nie miał równych sobie przeciwników, łatwo pokonując Hurricany czy Buffalo. W późniejszym okresie „Oscary” stawały się jednak coraz bardziej przestarzałe, a ich lekka konstrukcja nie pozwalała na poważniejsze udoskonalenia. W roku 1944 zaczęły być zastępowane na głównych liniach produkcyjnych i w jednostkach bojowych przez doskonałe Ki-84 Hayate, ale aż do końca wojny utrzymywano ich produkcję, a także wykorzystywano je bojowo, także w jednostkach Kamikadze. [url=https://postimg.cc/TKXhW08f][img]https://i.postimg.cc/wj1NZ40y/IMG-20250316-163451680-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/2qrqgwT2][img]https://i.postimg.cc/VNbjrZtQ/IMG-20250316-163459518-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/BPLt2wQQ][img]https://i.postimg.cc/vTX9FpJ9/IMG-20250316-163510470-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/CZ7Z0qQY][img]https://i.postimg.cc/gJF3vyyw/IMG-20250316-163529177-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/z3VLm3SZ][img]https://i.postimg.cc/pVBKFFmT/IMG-20250316-163541045-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/phdmLLwj][img]https://i.postimg.cc/PxWYKLKS/IMG-20250316-163622288-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/7GQfGy4W][img]https://i.postimg.cc/MHzRLWFq/IMG-20250316-163650598-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/5jTXf1nH][img]https://i.postimg.cc/fTTmjRdv/IMG-20250316-163659846-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/Vdtd6TVK][img]https://i.postimg.cc/7Ys7BrMr/IMG-20250316-163714762-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/CRH5C8YD][img]https://i.postimg.cc/zG4hrwcd/IMG-20250316-164122255-MFNR.jpg[/img][/url] Model przedstawia samolot Nakajima Ki-43 II Hayabusa, 59. Hiko-Sentai, 3. Chutai, Nowa Gwinea 1943-44 r. Model firmy polskiej Arma Hobby - kapitalny i prosty w sklejaniu. Dzięki koledze posiadającemu drukarkę 3D udało mi się pewne elementy wymienić na żywiczne: fotel pilota z pasami, rury wydechowe z kolektorami spalin i chłodnicę pod silnikiem. Wzbogaciłem też swój zasób techniki o odpryski. Z racji tego, że armia japońska malowała swoje samoloty poprzez nałożenie koloru zielonego (Midori Iro) bezpośrednio na blachę (z pominięciem podkładu), to farba ta często odpryskiwała lub wręcz odpadała od kadłuba i skrzydeł. Częściowo osiągnąłem to stosując zieloną farbę akrylową na srebrny lakier akrylowy a potem robiąc "zdrapkę".

Walczył w Gdańsku i Gdyni w grudniu '70

Supermarine Spitfire Mk.XII [url=https://postimg.cc/Lqt45YpM][img]https://i.postimg.cc/ZqgWfps0/IMG-20250414-155547866-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/TyMYTjB9][img]https://i.postimg.cc/pdy9YqZg/IMG-20250414-155602580-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/qhpJ3JJ6][img]https://i.postimg.cc/RFHN2h2d/IMG-20250414-155629888-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/XXHjr6TX][img]https://i.postimg.cc/rFcKY8jG/IMG-20250414-155646755-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/p5TPssn2][img]https://i.postimg.cc/J03t4grB/IMG-20250414-155703509-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/LYvHkc5C][img]https://i.postimg.cc/NFv5tYcc/IMG-20250414-155712301-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/238jjS9P][img]https://i.postimg.cc/44pY5K6N/IMG-20250414-155724314-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/nCXH7wJ2][img]https://i.postimg.cc/MKDXCh3C/IMG-20250414-155747912-MFNR.jpg[/img][/url] [url=https://postimg.cc/mPFgxppk][img]https://i.postimg.cc/Qdf9TRpQ/IMG-20250414-155800267-MFNR.jpg[/img][/url] Samolot myśliwski Supermarine ”Spitfire” Mk.XII był pierwszą wersją wyposażoną w silnik Rolls Royce ”Griffon”. Silnik ten miał dużo większą pojemność skokową niż silnik ”Merlin”, ale był zbudowany w tym samym układzie. Obracał się jednak w przeciwnym kierunku. Był jednak tylko 7,5 cm dłuższy, 270 kg cięższy i w przekroju tylko o 6% większy niż ”Merlin”. Śmigło było czterołopatowe. Pierwszy prototyp wziął udział, w lipcu 1942 r. w wyścigu z samolotami Hawker ”Typhoon” i Focke-Wulf Fw-190, w locie na małej wysokości i wygrał go, co było dość niespodziewane dla obserwatorów. Maszyna ta potem przechodziła próby i dokonywano na niej modyfikacji. Samolot ten stał się prototypem wersji ”Spitfire” Mk.XII- myśliwca do działań na małej wysokości. Wypuszczono krótką serię maszyn tej wersji- 100 egz. Mk.XII (oznaczenie fabryczne typ 366) w firmie Supermarine Aviation. Pierwszy samolot był gotowy w października 1942 r. Płatowiec początkowo bazował na wersji Supermarine ”Spitfire” Mk.V a potem na wersji Supermarine ”Spitfire” Mk.VIII. Były one napędzanie silnikiem ”Griffon III” lub ”Griffon IV”, które zapewniały bardzo dobre osiągi na małych i średnich wysokościach, ale na dużych były gorsze od wersji Supermarine ”Spitfire” Mk.IX. Zrezygnowano z chowanego kółka ogonowego. Skrócono końcówki skrzydeł, przystosowując je lepiej do działań na niskich wysokościach. Wiosną 1943 r. Mk.XII weszły na uzbrojenie w 41. i 91. Dywizjonie Myśliwskim RAF. Używane były do przechwytywania samolotów myśliwsko- bombowych Focke-Wulf FW-190, które atakowały obiekty na Wyspach Brytyjskich nadlatując na minimalnej wysokości. Później eskortowały samoloty bombowe Boeing B-17 "Flying Fortress" i myśliwsko- bombowe Hawker ”Typhoon”. Duży nadmiar mocy w locie na małej wysokości również Mk.XII predestynował w naturalny sposób do roli samolotu myśliwsko- bombowego. Przeprowadzono próby bombardowania z różnymi wyrzutnikami bombowymi i bombami 113,5 i 227 kg. Ostatecznie "Spitfire" Mk.XII nie wykonały żadnego lotu bojowego na bombardowanie. W marcu 1944 r. 91 Dywizjon przezbrojono na Supermarine ”Spitfire” Mk.XIV- nowszą wersję "Spitfire" z silnikiem "Griffon". W czerwcu 1944 r. 41 Dywizjon skierowano do osłony przyczółków inwazyjnych. Z użycia do zadań myśliwsko-bombowych zrezygnowano ostatecznie wobec wystąpienia nowego zagrożenia: samolotów- pocisków V-1. "Spitfire" Mk.XII był jednym z nielicznych typów samolotów w służbie RAF, które były dostatecznie szybkie, aby skutecznie zwalczać niemieckie latające bomby. Latem 1944 r. skierowano Dywizjon 41 do walki z nimi. Dywizjon zestrzelił łącznie 53 pociski V-1. W sierpniu wycofano 41 Dywizjon z tego rodzaju lotów. We wrześniu 1944 r. rozpoczęto przezbrajanie go na "Spitfire" Mk.XIV. Do dziś zachował się w Wielkiej Brytanii jeden niekompletny egzemplarz. Model w malowaniu 41 Dywizjonu. Sprzedawany pod marką Xtrakit zawierał w sobie zlepek wytworów różnych producentów: wypraski Sword lub Azmodel (mocno zużyte, co bolało przy sklejaniu), kalki chyba Techmodu (bardzo dobre), kalkomanie 3D (do wyrzucenia nie chciały się przyklejać). Generalnie największym plusem jest to, że wzbogaciłem się o egzemplarz rzadkiego Spita.

[img]https://cracovia.krakow.pl/uploads/media/2025-04/cj4zyknvsuhit8bpaby45yxqjhouse3h-jpg-28281650.jpg[/img]