Powozić woźnica nie sprostał, Co szkapa - w maliny go niosła, Jak batem uderzył zza głowy, To łamał swym koniom podkowy. Dziwiły się wielce barany, Gospodarz, karmiciel kochany, Ratował był bryczkę w jej biedzie, Lecz nasza karoca nie jedzie. Zaszemrał co który po kątach: Zbyt długo woźnica się pląta, Sam fakt posiadania go łechce, A może on jechać już nie chce? Zazgrzytał zębami lejcowy, Coś węszą zakute te głowy, Uwagę więc stada odwrócę, Cukierek im nowy podrzucę. Zmieniałem te konie seriami, Ze słabymi dosyć skutkami, A tutaj odpowiedź jest prosta, Baranom wystarczy dać osła. Coś tam na obroku oszczędzę, W róg kozi hałastrę zapędzę, Do gardeł se skoczą z ochotą, Nie widząc, że "jadą" piechotą. Jak postanowił tak szybko zrobił, Osiołka w zaprzęg im przysposobił, Od wozu dyszla, uzdy, wędzidła, Rozszedł się zapach mdłego kadzidła. Oślisko zwierzaczek to chwacki, Dość czerstwy, rumiany, karpacki, W chomącie zasuwał nie będzie, O nowym wspomina coś trendzie. On lider, prekursor i tata, Dorobek pokoleń mu lata, Świat śmiało otacza swym wzrokiem, Wóz zaraz pojedzie, lecz bokiem. Zamarły z wrażenia zagrody, Scenariusz utopii gotowy, Woźnica był zaszył się w głuszy, A osioł dyliżans poruszył. I w zwierza strzeliła max - pycha, Z zaprzęgu na cokół se czmycha, Przez Szczecin i Poznań do Mielca, Złotego gra rolę już cielca. A wkoło ośliska barany, Popadły w ekstazę szatany, I plotą nadęte głupoty, Że to już jest koniec lichoty. Fizyka-nauka nie kłamie, Skończyło się nasze ślizganie, Wóz stanął po osie sterany, Na wojnę pobiegły barany. Bo jedność nie była ich mitem, Te młodsze to piały zachwytem, A starsze cholera już niosła, Kto widział w zaprzęgu by osła? Im głośniej śpiewa wyznawców sekta, Tym bardziej walka bywa zaciekła, Tryki sceptyczne i owce stare, Już w każdym widzą oślą ofiarę. Jeśli nie plujesz jadem na osła, Zaraz Cię spotka moralna chłosta, Jak śmiesz zabeczeć na lejcowego, Oglądu nie masz zbytnio trzeźwego. Osioł jest winny wszelkiego zła, Wszystko spartoli co kto mu da, Na jego konto koklusz i grad, Jeszcze brakuje by z bryczką spadł. Wóz nad przepaścią, osioł mędrkuje, A tu się stado dalej morduje, Myśli woźnica wystarczy tego, Trzeba zderzaka znaleźć nowego. Beeeeczą barany: rumaka trzeba, Brykę pociągnie, choćby do nieba. Lecz zapomniały kto wodze trzyma, Mają kucyka, ogiera ni ma! I tak się kręci ta karuzela, By to ogarnąć nie trzeba ziela, Choć wóz ciągnięty to w miejscu stoi, Że to nikogo nie niepokoi? Za to woźnica zadowolony, Z lewej i prawej zbiera pokłony, Jakim ja wielki, jakim ja szczwany, I jakże łatwo... ...dymam barany.