Pozwalam sobie założyć nowy wątek. Mimo tego, że nawiązuje on tematycznie do kilku innych, to myślę, że zebranie rzeczowej dyskusji nt. zakończonego właśnie sezonu w jednym miejscu nie będzie złym pomysłem. [u][b]Czy srebrny medal MP jest rzeczywiście sukcesem?[/b][/u] Tu odpowiedź może być tylko jedna - tak, zdecydowanie tak. Z przekroju całego sezonu było widać, że Sanok jest poza naszym zasięgiem, a także poza zasięgiem reszty drużyn ekstraklasowych. Praktycznie od jesieni ubiegłego roku większość Szanownych Forumowiczów kładła nacisk (powinienem napisać - biadoliła ;) )na osłabienie naszej drużyny, nie biorąc pod uwagę tytanicznych wzmocnień jakie poczynił na przestrzeni ostatnich dwóch lat rywal z Podkarpacia. Vozdecky, Kotaska, Vitek. Mojzis (proszę porównać jego statystyki i Bescha, którego okrzyknięto na tym forum najlepszym obrońcą PLH :P ), Kolusz, Malasiński, Dziubiński, Zapała, Gruszka, Odrobny - to dziesiątka zawodników, którzy zdecydowanie wystają ponad średnią PLH. A ilu takich zawodników jest u nas? Spróbujmy dokonać bilansu naszych osłabień. Bardzo często padała teza, że niezwykle osłabiliśmy się w obronie. Pozwolę się tutaj nie zgodzić. Odeszli dwaj kluczowi obrońcy Kłys i Noworyta. Na ich miejsce pozyskaliśmy bardzo dobrego Bescha i bardzo solidnego Immonena (jak wróble ćwierkają, zatrudnienie Fina opłacili sami zawodnicy, rezygnując z części swoich premii. Inna sprawa, że kupiono "kota w worku" i to kota o dość wątłym zdrowiu). Więc gdzie tu mowa o osłabieniach w obronie? Śmiem twierdzić, że ze schorowanym Kłysem i bardzo przeciętnym w tym sezonie Noworytą nie osiągnęlibyśmy finałowej czwórki. Odszedł jeszcze Landowski, którego zastąpił Kulik. Tu brak wartości dodanej, ale też nie było dramatycznego osłabienia. Natomiast zamiana Simki na Kowalówkę osłabieniem jak najbardziej była. Prawdziwego osłabienia doznaliśmy z przodu. Brak Kostucha w sezonie zasadniczym, dyskwalifikacja Daniela, odejście Pasiuta, a przede wszystkim Łopuskiego, a pozyskanie w zamian Leniusa, Horowskiego, Cieślickiego i Sucharskiego, całkowicie wybiło nam kły, którymi moglibyśmy kąsać nowego mistrza. Uważam jednak, że brak Kostucha w sezonie zasadniczym był praktycznie nie odczuwalny. Gdyby w tabeli sezonu zasadniczego wymazać nasze mecze z Sanokiem, to okazałoby się, że to Cracovia zajęłaby pierwsze miejsce. Niemal wszystkie mecze z Ciarko przegrywaliśmy bardzo wyraźnie i nie sądzę, aby obecność Dawida na lodzie coś zmieniła. Jeszcze słowo o Sucharskim. Uważam go za bardzo dobrego jak na naszą plastikową ligę zawodnika, niestety pechowa i ciężka kontuzja spowodowała, że w p-o w zasadzie nie zaistniał. Panowie J.L., G.H. i T.C. to nie ta półka i chyba chodziło o utkanie dziur na ławce. [u][b]Nasze transfery[/b][/u] Przez 7 lat pracy w MKS Trener Rohacek miał bardzo szczęśliwą rękę do transferów. Oczywiście były pieniądze i zawodnicy lgnęli do nas niczym pszczoły do miodu. Było to o tyle łatwiejsze, że na tle konkurencji byliśmy bardzo solidnym płatnikiem. Gdy jednak na horyzoncie pojawiły się inne pieniądze to szybko okazało się, że nie każdemu odpowiada korporacyjna "kultura" MKS czy twarda ręka Trenera, vide złota nowotarska młodzież czy starzy wyjadacze pokroju Vitka czy Krzaka. Rozumiem, że w właśnie zakończonym sezonie mieliśmy ograniczony budżet i nie stać nas było na "gwiazdy", no, ale między "gwiazdami", a Brodawskim, Postkiem czy Seidlerem chyba ktoś jeszcze jeździ na łyżwach? Chciałbym jeszcze wrócić do sprawy Łopuskiego. Podobno, po nieudanych wojażach niemieckich chciał wrócić do drużyny, ale Trener uznał, że nie jest mu potrzebny zawodnik bez odpowiednio przepracowanego okresu przygotowawczego. Jednocześnie przygarnął do do drużyny w/w efemerydy, zapasionego Martynowskiego i po wielkich mecyjach ze strony MKS-u Sucharskiego. Jak wyglądał w sezonie i półfinale "nieprzygotowany" Łopuski wszyscy widzieli - na mój gust stanowił 40% wartości całej Unii - 5 miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej i 2 w snajperskiej! Reasumując, wypadkowa działań MKS oraz Trenera w sferze transferów, kładzie się głębokim cieniem na naszych tego sezonowych dokonaniach. Chciałem jeszcze dodać, że nie podejmuję się ocenić kto tutaj bardziej zawinił. Nie od dziś jednak wiadomo, że Trener znakomicie dogaduje się z Procesorem, a u podstawy tego porozumienia leży chyba to, że Trener godzi się pracować na dowolnych warunkach jakie stwarza MKS. Zapowiedział już na jednej z konferencji prasowych, że podobnie będzie w następnych sezonach, co chyba nie napawa optymizmem - znając stosunek zarządu do rozwoju hokeja w naszym Klubie. Tak w ogóle to chyba pierwszy raz pozwoliłem sobie na skrytykowanie działań Trenera, którego bardzo szanuję i jeżeli nie jestem wyznawcą jego pracy, to na pewno admiratorem. Myślę, że bez Trenera Rohacka nie osiągnęlibyśmy 1/3 tych sukcesów, które mamy w ostatnich latach i to bez względu na to jak głęboką kieszeń miałby Procesor. Co znaczy brak właściwego człowieka (a raczej ludzi) ma właściwym miejscu pokazują wyniki tzw. sekcji piłkarskiej. A więc: "błędów nie popełnia tylko ten co nic nie robi". [u][b]Pierwszy atak RP[/b][/u] Bracia L., a także Sarnik, Słaboń i Radziszewski od dawna rządzą drużyną. Z jednej strony gdzieś tam w minionych latach wychodziły na wierzch informacje, że bracia i Trener, określmy to eufemistycznie, nie zawsze nadają na jednej fali. Z drugiej strony super kurtuazyjne wypowiedzi do mediów stron, świetne, wręcz szampańskie nastroje po półfinale. Gdy jednak przyszło do decydującej batalii pierwszy atak przestał grać. No niby coś tam strzelił, ale pp. Laszkiewicz, Słaboń i Sarnik to było 40% naszych goli z sezonu zasadniczego! Oczywiście teza, że pierwszy atak został zajechany ma swoich zwolenników, no, ale jak wytłumaczyć fakt, że w/w zawodnicy przeszli pełny cykl przygotowawczy, a Trener obiecywał, że możemy grać co dwa dni choćby do czerwca. Dodatkowo, moim skromnym zdaniem, juniorskie błędy i głupie kary jakie zdarzyły się w finałach (i niektórych meczach półfinałowych) Laszce i Sarnikowi na pewno nie wynikały ze zmęczenia. Brak koncentracji, wypalenie? Nie wiem, nie rozumiem. Trudno też szukać drugiego dna w sferze organizacyjnej, ponieważ, z tego co wiem, w Klubie ustalono na czas godziwą premię za MP, więc sytuacja z 2010 roku nie powtórzyła się. Czy z grającym pierwszym atakiem zdobylibyśmy MP ? Hmm, "myślę, że wątpię", ale srebro mogło mieć zupełnie inny blask i smak. Dodatkowo, tak się zastanawiam, czy nagłe zgaśnięcie Kostucha w ostatnich dwóch meczach nie ma związku z postawą pierwszego ataku? Jeśli nie daj Bóg, coś byłoby na rzeczy, to żadne zaklinanie Dawida w Polsce nie zatrzyma. [b][u]Nasza gra.[/u][/b] Na koniec jeszcze jedna kontrowersyjna teza. Może graliśmy w tym sezonie bardzo skutecznie, może wygraliśmy wszystko co można było wygrać, ale jednak graliśmy cały sezon bardzo brzydko. W minionych latach gra Cracovii wręcz porywała. Niemal w każdym meczu rzucaliśmy się przeciwnikowi do gardła, non stop atakując, bez wyrachowania i kalkulacji. Graliśmy z polotem i widowiskowo. Oczywiście gra się tak jak przeciwnik pozwala - o czym wielokrotnie wspominał Trener. Sanok nie pozwalał na zbyt wiele, ale jak wytłumaczyć bardzo słabe mecze (często wygrane, ale słabe) z takimi "potentatami" jak Toruń, Podhale czy Zagłębie? Nie wiem czy Szanowni Panowie zdają sobie sprawę z faktu, że dodatni bilans bezpośrednich spotkań, z czołowej piątki mieliśmy jedynie z JKH. Uratowało nas to, że nie gubiliśmy zbyt wiele punktów ze słabeuszami. W ogóle pomysł na grę w tym sezonie przypominał mi do żywego dokonania doktora Majewskiego i jego delfina Pasieki w "skopanej", czyli wybić do przodu, niech się inni martwią. Gdzie szalone szarże Drzewieckiego czy Piotrowskiego, gdzie gra na pamięć Słabonia z Laszką, gdzie atomowe strzały z niebieskiej, gdzie błyskawiczne zamykanie rywala w zamku??? Szczególnie gra w przewagach to była jedna wielka katastrofa. Seryjnie traciliśmy bramki grając w przewagach, a momentami osłabiony rywal zamykał nas w naszej tercji. Utkwiło mi w pamięci z IV meczu w Sanoku, gdy graliśmy w przewadze, to rywal odebrał nam krążek po 17 sekundach, gdy broniliśmy się w osłabieniu to "powąchaliśmy" gumę po 73 sekundach!!! Szkoda gadać :( W zasadzie w cały sezonie dobrze tzn. tak jak grała Cracovia w minionych latach, zagraliśmy tylko ostatnią tercję w ostatnim meczu u siebie z JKH, pierwszą tercję wygranego z Tychami meczu 2:1 i dłuższe fragmenty obu meczów półfinałowych w Oświęcimiu, no, ale to w zasadzie był one man show w wykonaniu Kostucha. Podobno Trener po każdym sezonie niszczy swoje notatki. Mam nadzieję, że z tego sezonowych zapisków nie ostanie się ani jedno zdanie i wrócimy do sprawdzonych rozwiązań taktycznych. [b][u]Indywidualne cenzurki[/u][/b] Aby się już zbytnio nie rozpisywać, zastosuję metodę "+/-" p. Alochy z forum piłkarskiego. Ocena będzie w porównaniu do minionego sezonu lub oczekiwań. Radziszewski - mimo rotacji "+" Raska - wartościowy, ale zmiennik "+" Kulik - duży zawód "-" Kowalówka - jw. "-" Dulęba - mało grał, może i dobrze "-" Prokop - wartość dodana "+" Besch - momentami czegoś brakowało, ale ogólnie duży "+" Wilczek - ze względu na kontuzje "-" Wajda - wyraźne obniżenie lotów "-" Lenius - jak pisałem nie ta półka, na siłę zrobiono z niego obrońce "-" Sznotala - kontuzje zatrzymały rozwój, mały "-" Sarnik "-" za play-off "+" za sezon Kosidło ładnie się rozwija, spory "+" Daniel Laszkiewicz - nie może być inaczej "-" Witowski - ambicja jest, pary nie ma "-" Dvorak - prawdziwy stranieri "+" Horowski "-" za wysokie progi Martynowski "-" bez Kostucha nie istnieje Sucharski - duży "+" do momentu kontuzji. Chmielewski - duży "+", choć na lodzie sodówki pod sufitem sporo Cieślicki "-" jak Horowski Leszek Laszkiewicz - jak Sarnik, mocno mieszane uczucia Rutkowski - obniżył loty "-" Słaboń - jak koledzy z pierwszego ataku Piotrowski - były przebłyski, ale ogólnie regres "-" Biela - ten to ma pecha z tymi kontuzjami, ale "+" Kostuch - co tu komentować "+++" Immonen - Fin powinien być z solidnego drewna, a nam się trafiła fajansowa figurka, ale to naprawdę klasowy obrońca "+" No to tyle na tą chwilę. :) Zapraszam do dyskusji.

Jeden Rohacek = dwudziestu Laszkiewiczów.