Państwość ukrainska to Wielkie Ksiestwo Litewskie, pozniej Korona Rzeczypospolitej, a na koncu Zwiazek Radziecki.

[quote=KasiaFCL] Państwowość i narodowość ukraińska jest równie stara jak nasza, gdyż Ukraina uważa się za spadkobierców Rusi Kijowskiej. [/quote] I to są własnie kompleksy, bo ciągłość pomiędzy Rusią Kijowską a współczesną Ukrainą jest ŻADNA Wincenty Kadłubek uwazał Polaków za potomków Rzymian - i co z tego? :D

Widzę, że wiedza historyczna niektórych forumowiczów jest olśniewająca. Tym, którzy tak dobrze znają historię Ukrainy polecam książkę Leszka Podhoreckiego "Zarys dziejów Ukrainy" Życzę miłej lektury, zapewne będzie odkrywcza. Na przyszłość radzę czytać naukowe ksiązki historyczne a nie podejrzanego pochodzenia ciekawostki z internetu. Jeżeli ktoś podważa pochodzenie Ukraińców od Rusi Kijowskiej, to za hipotezę czasu powstania nowożytnego państwa Ukraińskiego powinien uważać drugą połowę XVII wieku.

Nie ulega wątpliwosci, że Ukraina pochodzi od Rusi Kijowskiej bardziej niż Rosja. Podhorodecki może być dobrą lekturą, ale jeszcze bardziej polecałbym rozważania Henryka Paszkiewicza. Faciu twierdzi, że nie było zadnej migracji Słowian z dorzecza Dniepru do dorzecza górnej Wołgi, a Moskale to ugrofińska Meria, która nagle zniknęła z historii i nie wiadomo gdzie się podziała. Po prostu Meria przyjeła język ruski. W każdym razie nie ulega wątpliwości, że dla etnogenezy Rosji kluczowe znaczenie miało przyjęcie stepowych wzorców organizacyjnych. Rządy Złotej Ordy nad Moskowią poprzez jarłyk włodzimierski wytworzyły turańskie wzorce polityczne. Rozbicie Nowogrodu Wielkiego przez Iwana III zakończyło proces etnogenezy kolejnego narodu ruskiego na terenie Republiki Nowogrodzkiej. W tej chwili mamy 3 narody ruskie: Rosjanie, Ukraińcy i Białorusini. Do tego dochodzi niewyraźna i niedokończona etnogeneza Rusinów (Zakarpacie, Łemkowszczyzna) i Pomorców (okolice Morza Białego). Nie ulega wątpliwości, że gdyby demokratyczny Nowogród Wielki mocniej związał się z Polską, mielibyśmy kolejny naród ruski nad Ilmeniem i Ładogą. Co do Helmuta sugestii, że granice Ukrainy są dość dziwne. Owszem są one dziwne, ale w tym sensie, że Ukraina objęła mniej niż powinna. Qbań, południowa część obwodu Woroneskiego, Taganróg (Tahanrih!) to ziemie ukraińskie włączone do Rosyjskiej Federacji i zrusyfikowane. podróżowałem po Qbaniu i zauważyłem, że ludzie mówią tam wschodnioukraińskim surżykiem permanentnie używając ukraińskich słów (win, wona, nechaj, ce bude etc.) Do tego dochodzą ukraińskie enklawy od powołża przez południowy Ural, północny Kazachstan aż do Dalekiego Wschodu. Co do sugestii Helmuta, że komunizm raczej petryfikował narody niż je niszczył (choć i takie wypadki się zdarzały), to się zgadzam. Ciekawe wytłumaczenie tego faktu znalazłem o dziwo u Manuela Castellsa. To właśnie przyczyniło się do tego, że komunizm przetrwał tak długo. Nadal twierdzę, że dla Polski stokroć większym zagrożeniem był Hitler niż Stalin. Poza tym uważam, że Polska nigdy by nie została włączona do ZSRS jako republika i musiała się znaleźć w Imperium zewnętrznym, ale to już inna śpiewka. Zwolennikom zaś zwycięstwa Hitlera nad Stalinem mówię: stuknijcie się w łeb!

Hmm... Geos, piszesz o okolicach Kubania a ty pewny jestes ze Krym powinien byc w granicach Ukrainy? Z historycznego czy tez demograficznego punktu widzenia? ;)

Krym półwysep historyczny. Z historycznego punktu widzenia powinien być tatarski. Mnóstwo etnosów przewineło się przez Krym, np. mało kto wie, że chyba do XVII czy XVIII wieq przetrwał tu język gocki, najdłużej z istniejących języqw wschodniogermańskich. Kacapy liczebnie przeważają nad Chochłami, ale krymscy Tatarzy preferują Ukrainę. Byłem dwa razy na Krymie w latach 1990-tych. Za pierwszym razem z nieżyjącym już bratem Edka Macury, Rudikiem, za drugim razem z Edkiem Macurą, Rudikiem i Azorem. Pamiętam, że za pierwszym razem nad Jałtą wisiała flaga ukraińska, ale za drugim razem już flaga autonomicznego Krymu. Za pierwszym razem wyrwałem z tłumu krymskich dziewcząt Swietłanę z Penzy, a Rudik Julię z Samary, za drugim razem zaś pewną dziewczynę z Murmańska za kołem podbiegunowym, której imię już mi się zatraciło w pamięci. Ta Julia rok później przyjechała do Rudika do Polski, ale potem jakoś znikła w otchłani dziejów. Było dużo alkoholu. Cięższe alkohole nawet niezłe, ale piwo ohydne, na dodatek kufli było mało i podawane ze słoiqw. Pamiętam taką scenę z pierwszego pobytu z Rudim. Sanatorium, bo w nim mieszkaliśmy, zamykali o 22. A myśmy oczywiście wracali nad ranem. Jak tu wejść? Weszliśmy jakimś sposobem a la Zorro do pokoju faceta na pierwszym piętrze przez jego balkon. Jak przechodziliśmy koło jego łożka, to się obudził (też był pijany), machnął ręką i zasnął. Za drugim razem zaś dostaliśmy na dyskotece wpiernicz, Azorowi wybili dwa przednie zęby, a mnie tak skopali, że do końca turnusu chodziłem poobijany. Był to napad rabunkowy. Ale przyroda Krymu jest fantastyczna. Moja koleżanka z pracy, Iwona S. napisała o Krymskich Tatarach doktorat z socjologii.

Od paru miesięcy zbieram ukazującą się w odcinkach w każdym czwartkowym numerze Rzeczpospolitej '' Księgę Kresów Wschodnich '' . Można się dzięki niej dowiedzieć sporo mało znanych faktów np. że po obu stronach Berezyny było b.dużo osad polskich , tamte strony są opisane w powieści '' Nadberezyńcy'' Floriana Czarnyszewicza , autora w Polsce prawie nieznanego z powodu komunistycznej cenzury ( swoje powieści wydawał na emigracji ) . http://www.rp.pl/artykul/55362,478648_Zascianek_Floriana_Czarnyszewicza.html Polecam szczególnie rozmowę oficera z wysłannikiem szlachty zaściankowej z rejonów Berezyny , który nie mógł za bardzo uwierzyć , że powstała niepodległa II RP bez .... króla ;) . A i bardzo trafne ( niestety ) podsumowanie traktatu Ryskiego z 1922 roku przez Czesława Miłosza ''Traktat ryski oznaczał cofanie się języka polskiego i tradycyjnych obyczajów''

powstanie sejneńskie 1919 http://www.kresy.pl/historia,wojna-o-granice?zobacz/sejny-1919---przemilczany-zryw

Czekam aż Koszerna będzie domagała się zaproszenia dziarskich weteranów Wehrmachtu,SA i Waffen SS na Marsz Żywych .

http://karta.org.pl/foto/fotokolekcje/Zniszczynski/index.htm

Sorry, jestem lekko nayebany, bo wypiłem z teściem Napoleona i kilka piw. Znam wielu ludzi ze wschodniej Ukrainy. Oni nie lubią, a czasami nawet nie cierpię tych ludzi z zachodniej Ukrainy. I to nie tylko jacyś Ruscy ze wschodu, ale Ukraińcy i to tacy, którzy w pełni zdają siobie sprawę z odrebności Ukrainy i nie lubią Kacapów. Rusek mi opowiadał jak chciał qpić coś w sklepie na wsi pod Charkowem(!) i mówił po rusq, to mu powiedzieli Kacapom ne prodajemo. Ale nawet tacy Ukraińcy ze wschodu nie lubią banderowców ze Lwowa. Te wszystkie sparwy na Ukrainie są bardzo skomplikowane i trudno jest w kilq zdaniach je opisać.

Zwraca uwagę, że nawet na zachodniej Ukrainie entuzjazm dla Bandery nie jest jednoznaczny. Przecież te wywiady zrobione są w Równem (Riwne), na Wołyniu, gdzie UPA popełniła największe zbrodnie. Był to region prawosławny, w przeciwieństwie do grekokatolickiej Galicji. http://www.youtube.com/watch?v=d5DzL6RCnTE&feature=player_detailpage Nie mówiąc już o wschodniej Ukrainie, gdzie Bandery nie cierpią i to nie tylko Ruscy, ale także część tamtejszych Ukraińców. Oto sąd nad Banderą w Odessie http://www.youtube.com/watch?v=9K_QoLdzSEk&feature=player_detailpage Jest też fajne wideo na youtube, gdzie miejscowi komuniści rozpierdzielają wystawę zorganizowaną przez zachodnich Ukraińców o UPA w Zaporożu, ale nie chce mi się szukać.