Pytanie brzmi, czy sa chetni do skompletowania pasiastej druzyny RPG, ktora spotykalaby sie dajmy na to raz na dwa tygodnie (oczywiscie nie w czasie meczy Cracovii). System etc do uzgodnienia.

Bylo kilka systemow opartych o swiat tolkienowski, a samego MERPa rozne wersje z roznym stopniem skomplikowania mechaniki. W co chce grac? Cokolwiek, na co sie znajda gracze, czyli jak znam zycie to pierwsza edycja mlotka. Moze 7th Sea. Sie zobaczy.

wiesz, same ludki tez sa z roznych swiatow. niektorzy faktycznie wierza w to, co mowia. ;] ale przy odrobinie dystansu to swietna zabawa.

To nie tak - z kim grac to ja mam. ;] Po prostu pomyslalem, ze fajnie byloby zagrac w pasiastym gronie. Ale przyznam, ze w realiach Srodziemia jeszcze w zyciu nie gralem. Jesli sie cos uda, to na pewno tutaj bedzie o tym glosno. ;] Co do postaci - chocby pewien zlodziej, a raczej kleptoman w warhammerze, ktory kradl gdzie i co popadnie, rowniez czlonkom druzyny, gdy tego nie widzieli. Niestety takie postaci czesto niezbyt pasuja do RPG, bo to w koncu gra zespolowa. Dla mnie postac tez powinna byc z krwi i kosci, miec swoja historie i charakterystyke, dlatego wole bohaterow, ktorzy sa tworzeni glownie przez graczy przy wskazowkach MG (co mu bedzie pasowac do kampanii a na co sie nie zgodzi), oczywiscie tak, aby do siebie w miare pasowali jako zespol, niz bohaterow calkowicie losowanych, gdzie potem okazuje sie, ze taka druzyna ledwo ze soba wytrzymuje, bo ma kompletnie przeciwne charaktery i cele zyciowe, a za scenariuszem podazaja tylko i wylacznie dlatego, zeby zrobic przyjemnosc MG, bo sami by sie na taka samobojcza misje nie zdecydowali.

Cyberpunk to bardzo fajna sprawa. Ja z tych klimatow mialem podrecznik do pierwszej edycji genialnej gry Blue Planet, niestety sprzedalem kiedys gdy mialem problemy finansowe jeszcze jako nastolatek, a teraz to jest w Polsce nie do znalezienia. Ale moze sprowadze ze Stanow, bo linia dodatkow do tej gry zostala wznowiona i miesiac temu ukazal sie kolejny, a same podreczniki sa tak ciekawe, ze moga z powodzeniem zastapic swietna ksiazke. W skrocie - akcja gry toczy sie na planecie Poseidon w roku 2199 - ludzie odkryli przejscie do niej systemu slonecznego przez tunel podprzestrzenny gdzies za orbita Plutona i obecnie ja kolonizuja. Planete w 93 procentach pokrywaja oceany, w nich zas zycie jest jeszcze bogatsze, niz na pokrytych dzunglami wyspach. Cala planeta jest bardzo aktywna geologicznie i przezycie na niej jest bardzo trudne. Ogromna czesc ludzi ma wzbogacone dna o cechy, ktore ulatwiaja przezycie. W dodatku doswiadczeni gracze moga grac delfinami lub orkami o podniesionej w wyniku eksperymentow inteligencji. W obliczu kolejnych etapow kolonizacji, pierwsi kolonisci, ktorzy przybyli na planete zanim na ziemi nastapilo zalamanie gospodarcze i byli zmuszeni przez wiele lat radzic tu sobie sami, podejmuja walke o "swoj dom" z nowymi kolonistami ktorzy nie maja takiego respektu wobec nowej planety i chca ja zmienic na wzor ziemi (powstaja miasta, planeta rzadza megakorporacje), czesto poslugujac sie terrorystycznymi metodami. Gra to czyste Hard SF - wszystko podporzadkowane jest nauce i wszystko ma w niej swoje teoretyczne uzasadnienie, lacznie z tym ze doba na Poseidonie trwa 36 godzin. Wymaga sporej wiedzy od MG i graczy, ale rozgrywka daje niesamowita satysfakcje - Poseidon to swiat o wiele bogatszy i bardziej fascynujacy od Ziemi. W jeszcze wiekszym skrocie - to takie polaczenie cyberpunka, "Otchlani" i seriali "Ziemia 2", "Seaquest" i "Zagubieni".

Shadowruna i Toona znam tylko z recenzji w MiMie. W Paranoie gralem, ale to sie nadaje raczej na pojedyncze sesje - za szybko wszyscy gina. ;]

Ja bardzo lubie gre w realiach wspolczesnych. Gra np. bylym czlonkiem GROMu daje duza satysfakcje. ;] Ale najlepiej pamietam sesje Druzyny A. System byl szczatkowy - i tak kazdy wiedzial o co chodzi, wazne bylo jedynie aby sie dobrze bawic. ;]