Wlasnie obejrzalem material w tvn24 o milosci Ojca Swietego do sportu. Zaczelo sie od Cracovii i wiekszość była o Cracovii, ale nie zabrakło tez slow o naszej sasiadce. Papiez mowil, prawdopodobnie po meczu w Lazio-Wisla: "Mowi sie ze Wisla plynie do Gdanska, a okazalo sie ze Wisla dzis plynie do Rzymu!". Mowil to z nieklamana radoscia i uswiadomilem sobie ze to naprawde jest nasz najwybitniejszy kibic. Kibic, ktory kocha Cracovie, ale jednoczesnie naprawde cieszy sie z sukcesów takze drugiego klubu krakowskiego. Kibic, ktory cieszy sie sportem! Dalo mi to do myslenia jak malymi ludzmi jestesmy ze swoja nienawiscia, agresja. Po co nam to wszystko? Czemu ludzie zabijają się o przynależność klubową? Czy ze slow papieża nie wynika nic??? On wiele wysilku z siebie dal by przyjac nasz klub w Rzymie. Jak wiele zrobił, chyba nie trzeba mówić. Czy nie mamy wobec Ojca Swietego dlugu wdziecznosci? Dlugu ktory nalezalo by splacic nie tylko modlitwa, ale wyrzeczeniem sie tak przeciez bezsensownej agresji?