http://info.onet.pl/1,15,11,7651511,22864159,1198068,0,forum.html We współczesnym obrocie gospodarczym pierwszorzędną rolę odgrywa informacja. Wywiady gospodarcze zarówno krajów, jak i poszczególnych przedsiębiorstw poszukują między innymi danych o kondycji ekonomicznej firm, ich osiągnięciach technicznych, planowanych działaniach. Na tej podstawie podejmowane są strategiczne decyzje gospodarcze zarówno zarządów firm konkurencyjnych, jak i podmiotów publicznych zajmujących się sprawami gospodarczymi. Tymczasem wystarczy bliżej przyjrzeć się wnioskom o dotacje z Unii Europejskiej dla podmiotów gospodarczych i załącznikom do tych wniosków, a oczywiste staje się, że cała ta hucpa z systemem dotacji unijnych służy oprócz propagandy głównie jednemu celowi: jest to naj-zwyczajniejsze szpiegostwo gospodarcze. Władze w Brukseli wypłacają dotacje, które w rzeczywistości są niewiele warte (na przykład Fundusz Dotacji Inwestycyjnych dla Małych i Średnich Przedsiębiorstw dysponuje kwotą 56,6 min euro, z czego 71% pochodzi z Unii Europejskiej, co stanowi jedynie 0,04% budżetu całej Unii, a 29% pochodzi z polskich środków publicznych), a w zamian otrzymują bezcenne informacje i dane o poszczególnych przedsiębiorstwach oraz na temat gospodarki danego kraju. Większość z tych informacji w normalnych wolnorynkowych warunkach nigdy nie są przez firmy przekazywane podmiotom zewnętrznym, szczególnie jeśli chodzi o ich planowanie inwestycyjne, prognozowanie swoich dochodów, zysków, zatrudnienia czy zwiększenia produkcji, a także danych technicznych czy informacji o dostawcach i swoich klientach. Dzięki marnym ochłapom w postaci dotacji, które wynoszą od 2 000 euro do 50 000 euro dla jednego przedsiębiorcy, Bruksela wszystkie te informacje otrzymuje jak na tacy. Nie musi wydawać pieniędzy na opłacanie drogiego wywiadu gospodarczego, bo wszystkie informacje, jakie potrzebuje otrzyma dobrowolnie, bez specjalnych trudności i bez narażania się na jakiekolwiek oskarżenia o niecne zamiary. Z pewnością są one bazowane w jakimś centralnym systemie komputerowym, aby przedstawiały pełny obraz gospodarki kraju oraz pomagały w planowaniu i podejmowaniu strategicznych decyzji odnośnie aktualnej polityki gospodarczej realizowanej przez władze w Brukseli. Jakich informacji domagają się zatem brukselscy urzędnicy od naiwnych polskich przedsiębiorców chcących otrzymać jałmużnę z kasy Unii Europejskiej? Praktycznie na każdy temat dotyczący tych firm oraz ich otoczenia rynkowego. Przede wszystkim informacje o firmie składającej wniosek -zarówno o obecnej, jak i przeszłej oraz przede wszystkim przyszłej działalności. Odnośnie aktualnej i przeszłej działalności są to następujące dane: 1) informacje ogólne o firmie; 2) przychody netto ze sprzedaży towarów, wyrobów, usług i operacji finansowych; 3) dane produkcyjne: wielkość produkcji w ostatnim roku obrotowym w ujęciu ilościowym i wartościowym z uwzględnieniem grup produktów i usług; struktura sprzedaży krajowej i eksportowej; szacunkowy udział w rynku, poziom sprzedaży dóbr i usług z uwzględnieniem udziału w przychodach ogółem; 4) zasoby techniczne z uwzględnieniem rodzajów maszyn i urządzeń, roku produkcji i szacunkowej wartości; 5) zaplecze materiałowe i warunki lokalizacyjne; 6) zasoby osobowe: personel firmy oraz kadra kierownicza wraz z takimi informacjami, jak: wiek poszczególnych osób, wykształcenie, doświadczenie i stanowisko pracy; 7) dane finansowe: bilans z ostatnich dwóch lat, rachunek zysków i strat. Na temat przyszłej działalności firmy we wniosku o dotację koniecznie należy przedstawić: 1) bilans na 6 kolejnych lat, prognozowany rachunek zysków i strat na 6 lat, prognoza rachunku przepływów środków pieniężnych na najbliższe 6 lat; 2) prognozowane przychody z działalności wnioskodawcy ze sprzedaży produktów, usług, materiałów i towarów w ciągu następnych 6 lat od daty ubiegania się o dotację nie związane z projektem; 3) koszty wnioskodawcy nie związane z realizacją projektu na najbliższych kilka lat; 4) cena produktu wnioskodawcy i prognoza sprzedaży w ciągu najbliższych 5 lat; 5) likwidacja i tworzenie nowych miejsc pracy z podziałem na kobiety i mężczyzn; 6) opis planowanej działalności inwestycyjnej wnioskodawcy na 6 lat do przodu wraz z jej wartością w poszczególnych latach; 7) ocena ewentualnego wpływu projektu na środowisko naturalne. Oprócz powyższych danych wnioskodawca musi zawrzeć w swoim projekcie także informacje na temat firm, z którymi współpracuje: 1) aktualne i potencjalne źródła zaopatrzenia, procentowy udział różnych dostawców, ich wady i zalety; 2) charakterystykę warunków rynkowych, w których działa wnioskodawca oraz kształtowanie się rynku po otrzymaniu dotacji przez wnioskodawcę: określenie rynku, informacje o klientach i ich struktura, oczekiwania i potrzeby klientów, gdzie wzrasta popyt, a gdzie maleje. Konieczne są również dane na temat firm konkurencyjnych wobec przedsiębiorstwa wnioskodawcy, takie jak: ich rynek, porównanie ofert z ofertami konkurencji, ocena konkurencji, porównanie siły rynkowej odnośnie jakości, ceny, reklamy, promocji, potencjału finansowego, grup klientów; reakcja konkurencji na uruchomienie projektu wnioskodawcy. Wnioskodawca jest zobowiązany do przedstawiania rocznych i końcowych raportów monitoringowych oraz raportów wykonawczych, dzięki czemu urzędnicy są szczegółowo poinformowani, co się dalej dzieje z firmą podczas i po zakończeniu inwestycji. Ponadto wnioskodawca musi podpisać zobowiązanie do umożliwienia uprawnionym osobom wizytacji terenowej w miejscu realizacji projektu i wglądu w dokumentację. Tymi uprawnionymi osobami są przedstawiciele Regionalnych Instytucji Finansujących (są one wybierane w drodze konkursu lub wskazywane przez Zarząd Województwa i pełnią równocześnie funkcję Jednostek Kontraktujących), służb Komisji Europejskiej oraz Trybunału Obrachunkowego. Dzięki tak szczegółowym informacjom brukselska biurokracja będzie miała pełny obraz gospodarki kraju i dane do prowadzenia planowania gospodarczego. Będzie wiedziała, gdzie może nałożyć dodatkowe obciążenia fiskalne i inne obowiązki, a gdzie nie może - aby prowadzić własną politykę, niekoniecznie korzystną dla beneficjantów dotacji. Posiadanie takich informacji może być bardzo niebezpieczną bronią: mogą one być wykorzystywane w celu zniszczenia firm, które mogą stać się konkurencyjne w stosunku do firm, którym sprzyjają brukselscy urzędnicy. Takie działania bezpośrednio prowadzą do całkowitego uzależnienia gospodarki od polityków i biurokracji w Brukseli, co w dalszej kolejności wiedzie w kierunku państwa totalitarnego. Należy także zwrócić uwagę na fakt, że skomplikowane, czasami nieracjonalne wymogi formalnie (na przykład fakt, że wiosek musi być napisany na komputerze odpowiednią czcionką o odpowiedniej wielkości, nie może być pomyłki w kodzie interwencji, kolejne strony wniosku muszą być ponumerowane i parafowane, nawet jeśli jest to strona pusta) powodują, że łatwo odrzucić wniosek o dotację, a podane przez przedsiębiorstwo informacje zostają w rękach urzędników. Otrzymanie unijnej dotacji w przyszłości z pewnością odbije się czkawką w niejednej polskiej firmie, w której naiwni przedsiębiorcy wierzą, że ktoś da im coś darmo nie oczekując niczego w zamian. Dotacje unijne spowodują dalsze uzależnienie polskiej gospodarki od arbitralnych, etatystycznych decyzji podejmowanych w Brukseli, która posiadając tak cenne informacje gospodarcze będzie jeszcze bardziej sterowała gospodarkami poszczególnych państw członkowskich. W ten sposób będzie się ugruntowywał socjalizm, a wraz z nim - brak wzrostu gospodarczego i rozwój państwa socjalnego, co przekłada się bezpośrednio na bezrobocie, biedę, brak perspektyw i zwiększające się zadłużenie. TOMASZ CUKIERNIK