Gmoch kiedys grywal przeciwko Pasom na Ziemi Swietej, potem byl trenerem. Ciekawy jest jego wywiad-rzeka w GW. Oto fragment: [i]-Przegrał Pan, wrogowie mogli się wreszcie na Pana rzucić. - O, najpierw sam wygłosiłem expose. Powiedziałem piłkarzom, że mają kompleks. Nie walczą do końca. To jest kompleks małych narodów. Dostałem za to po kościach - jak śmiałem tak powiedzieć o piłkarzach, w ogóle o Polakach! Rzucono się na mnie pod hasłem: temu skurwysynowi wreszcie podwinęła się noga! Zaczęło się w ambasadzie polskiej w Argentynie. Ambasador zaprosił na obiad bratnich ambasadorów. Prezes Sznajder przewodził w krytyce: "Skandal! Tyle wydaliśmy i co osiągnęliśmy?! Tylko o pieniądze się kłócili!". Wtedy odezwał się ambasador radziecki: "Czego wy krzyczycie. Powinniście się radować. My tu w ogóle nie graliśmy. Jesteście drugą drużyną z Europy. Videla musiał wydać wagon złota, żeby zdobyć mistrzostwo. To mu przedłuży rządy". Byłem zaskoczony. Ale Jasio Ciszewski i Ryszard Dyja już szykowali wywiady z niezadowolonymi, m.in. z Włodkiem Lubańskim. Nieładne, odpowiednio obrabiane. W dokumencie FIFA byliśmy na piątym miejscu. Wynik nie był na miarę moich ambicji. Można było jednak podejść do tego spokojnie. Po powrocie wezwano mnie na naradę na ostatnim piętrze KC, gdzie wyciągnięto mi wszystkie grzechy. Pierwszy w sekowaniu był Bohdan Tomaszewski. Mówiono nawet, że przychodziłem na mecze w kurtce armii amerykańskiej z naszywkami spadochroniarza. Że na Legii miałem śmiałość siadać w tym przy generałach Ludowego Wojska Polskiego. Powtarzam to dziś bez pretensji. Z drugiej strony prosili nas do GKKFiS, gdzie Babiuch, ówczesny nr 2, nam dziękował i dawał jakieś złote odznaki. To było dziwne, bo wtedy, gdy był nakaz z KC, by o kimś źle pisać, to wszyscy tak pisali. A tu był podział. Cóż, zbliżał się rok 1980. - Po mundialu wygrał Pan jeszcze na wyjeździe z Finlandią i Islandią. - Prezes Sznajder hołubił już wtedy mojego asystenta Ryszarda Kuleszę, którego nie zabrałem do Argentyny. Raz zatrzymał autobus reprezentacji koło Stadionu Dziesięciolecia, żeby wysiąść, bo tam się przechadzał Kulesza. Potem Sznajder sprokurował list, który podpisali trenerzy Kulesza, Blaut, Zientara i Obrębski. Nie Andrzej Strejlau. Panowie mówili w tym liście, że nie mogą dłużej ze mną współpracować. Oni tego listu nie zainicjowali. To Sznajder prowadził swoją grę. Zorganizował spotkanie u Mariana Renke, szefa GKKFiS. Renke to był uroczy człowiek, erudyta. Świetnie mówił po hiszpańsku. Gdy był ambasadorem na Kubie, polował pod wodą z Fidelem Castro. Sznajder pokazuje mu list: "Proszę, to jest kontrowersyjny człowiek. Wrogów sobie narobił". Ja na to: "Mogę z nimi jutro porozmawiać i przyniosę list, że chcą ze mną współpracować. No, może nie wszyscy". Sznajder się zezłościł: "Co pan mi tu będzie jakąś politykę uprawiał. Za młody pan jest. Mógłby pan być moim synem". Ja wtedy: "Pan może sobie tak myśleć, ale pan nie mógłby być moim ojcem!". Zrobiła się awantura. Renke mówi do mnie: "Chciałby pan to ciągnąć dalej?". "Oczywiście, ale mam warunek". "Jaki?". "Prezes musi odejść". Zrobiłem to specjalnie. Rozstaliśmy się. Żandarowski obiecał mi, że będę mógł wrócić do Stanów. Nie dotrzymał słowa.[/i] Calosc pod Wiadomość zmieniona (24-06-04 19:41)