Niezależnie od tego jak będzie zorganizowany sektor dla gości, spodziewam się ok 12 tysięcy, najwyżej nie mieszczący się na miejscach siedzących obsiądą schody międzysektorowe i staną w kilku rzędach na koronie stadionu. Tak będzie jak dopisze pogoda. Jeżeli będzie brzydko to ok 9-10 tysięcy. Atmosfera będzie przednia.

Jak nie zaliczymy kompletu to się zmartwię. To najważniejszy mecz od przeszło 20-tu lat.

Będzie rekord - jestem pewien - wiele będzie zależało od pogody.

a ile promili bede mial ja? No bez jaj co to za temat... Zamiast marnowac tutaj czas sciagajcie znajomych i rodzine na meczyk - wtedy frekwencja bedzie.

Karolo wyjątkowo się z Tobą zgodzę...:) Posty kolegi są powalające, głównie ten o młynie..:PPP

Ja jak Craco, jakby nie było kompletu to byłaby nasza drobna porażka. W sumie realny jest brak biletów w kasach na pół godzinki przed meczem, będzie super:).

Ja dla najomych wczoraj "musiałem" kupić osiem biletów. Zwykle ograniczają się do 3 lub 4. Poza tm słysze co się dzieje. To będzie wydarzenie nadzwyczajne. Musi być komplet, nie widzę inaczj.

10 mln

30 000 - 50 000 :)

Pozwole sobie przytoczyc: [i]Autor: Ro Man (---.eskadra.com.pl) Data: 03-09-03 12:51 Specjalnie dla ciebie, kochany..:Żydzi, określenie słowiańskie, pochodzące z języków romańskich, oznaczające Izraelitów, Hebrajczyków, Judejczyków (z hebrajskiego Jehudi), lud pochodzenia semickiego, z którego ok. 30% zamieszkuje współcześnie państwo Izrael, a ok. 70% tzw. diaspory (hebrajskie galut) w różnych rejonach świata. Nazwa Żydzi (w swej wersji oryginalnej) oznaczała pierwotnie członków jednego z 12 plemion izraelskich, plemienia Judy, potem mieszkańców Judy i Judei, wreszcie wszystkich przedstawicieli tego ludu, zwłaszcza wyznających judaizm. Wg tradycji własnej Żydów ich początki łączą się z postaciami patriarchów, szczególnie Abrahama, Izaaka i Jakuba, którzy prawdopodobnie byli naczelnikami klanów nomadów wędrujących w II tysiącleciu p.n.e. po obszarze Bliskiego Wschodu, niekiedy zapuszczających się aż do Egiptu. Stamtąd przodkowie Żydów w XIII w. p.n.e. pod wodzą Mojżesza przywędrowali na terytorium Kanaanu, czyli Palestyny, która stanowiła ziemię obiecaną im i ich praojcom przez Jahwe - wydarzenia z tym związane opisują: Pięcioksiąg Mojżeszowy i Księga Jozuego (Jozue). Po trwającej blisko 200 lat epoce sędziów, w której nastąpiło ostateczne uformowanie się Żydów jako narodu (m.in. przez integrację przybyszów z miejscową ludnością), utworzyli oni ok. 1025 p.n.e. królestwo, którym władali kolejno: Saul, Dawid i Salomon (za jego czasów powstała pierwsza Świątynia Jerozolimska). Po śmierci Salomona rozpadło się ono na dwa królestwa: Izraela ze stolicą w Sychem, a później w Samarii, i Judy ze stolicą w Jerozolimie. 722-721 p.n.e. Izrael podbili Asyryjczycy, a Judę 597-587 p.n.e. Babilończycy - ta druga data daje początek okresowi tzw. niewoli babilońskiej, zakończonej 538 dzięki edyktowi Cyrusa II Wielkiego, wydanemu po pokonaniu przez niego Babilonii, nakazującemu Żydom powrót do Palestyny, która stała się odtąd prowincją perską (jej pierwszym namiestnikiem był Szeszbassar). Wg tradycji żydowskiej uprowadzeni przez Asyryjczyków członkowie 10 plemion zamieszkujących królestwo Izraela nigdy do ojczyzny nie powrócili (tzw. plemiona zaginione), a jedynymi przedstawicielami narodu wybranego pozostały odtąd plemiona Judy i Beniamina z królestwa Judy oraz potomkowie Lewiego, którzy, jako przeznaczeni do zajmowania się sprawami kultu, nie otrzymali w Kanaanie przydziału ziemi. W okresie dwóch królestw i niewoli w narodzie żydowskim pojawiło się wiele wybitnych osobistości, np. król Judy Jozjasz (ok. 640-609, inicjator reform religijnych przeprowadzonych na podstawie odnalezionego za jego panowania tekstu Prawa Bożego, prawdopodobnie Ksiegi Powtórzonego Prawa) oraz prorocy, m.in.: Ozeasz, Jonasz, Ezechiel, Jeremiasz, Izajasz, Daniel. Żydzi przejęli od najeźdźców alfabet (zastąpił wcześniejsze pismo paleohebrajskie, przekształcając się w używane do dziś pismo tzw. kwadratowe) i język aramejski (stał się najpierw mową dnia codziennego, później także liturgii synagogalnej, wypierając hebrajszczyznę). Po powrocie z Babilonu rozpoczęto wznoszenie tzw. drugiej Świątyni Jerozolimskiej, która stała się odtąd ośrodkiem życia narodowego Żydów. 2. połowa V i początek IV w. p.n.e. to czas działalności Ezdrasza i Nehemiasza oraz ustalenia i zamknięcia (ok. 400) kanonu Pięcioksięgu Mojżeszowego. Z V w. p.n.e. pochodzą dokumenty świadczące o istnieniu na Elefantynie sporej osady żołnierzy żydowskich w służbie faraona. Około połowy IV w. dokonało się ostateczne odłączenie od wspólnoty Samarytan. Około 332 p.n.e. Palestyna znalazła się w obrębie imperium Aleksandra III Wielkiego, po jego śmierci 323 trafiła pod panowanie Ptolemeuszy, a ok. 197 p.n.e. - Seleucydów. Był to okres postępującej hellenizacji Żydów i rozkwitu diaspory w Aleksandrii (Septuaginta) - w Egipcie z inicjatywy Oniasza IV powstała wówczas tolerowana przez Jerozolimę świątynia w Leontopolis. W wyniku powstania Machabeuszy 167-164 p.n.e. (reakcja na prześladowania za Antiocha IV Epifanesa) i trwających potem do ok. 140 walk Palestyna odzyskała niepodległość. Od 63 p.n.e. była państwem sprzymierzonym z imperium rzymskim (faktycznie od niego zależnym), od 6 n.e. jego prowincją zarządzaną przez prokuratorów. Zamieszkiwało ją wówczas ok. 2,5 mln Żydów - aż 5,5 mln żyło natomiast poza Palestyną. W dziejach kultury okres ten nosi miano międzytestamentalnego (powstanie licznych apokryfów, działalność faryzeuszy, saduceuszy i esseńczyków, wspólnota z Qumran, ustalenie kanonu Starego Testamentu, początki Miszny). Żydzi występowali przeciw władzy Rzymian (zwłaszcza Zeloci), tocząc z nimi heroiczne walki podczas wojny żydowskiej (66-74) i powstania Bar Kochby (132-135). Burzyli się też Żydzi mieszkający w Egipcie (115-117). Wszystkie te zrywy zakończyły się klęską - przyniosły zburzenie Jerozolimy i Świątyni, wygnanie Żydów z Palestyny, a także likwidację najstarszej i najludniejszej diaspory egipskiej. Wobec braku centrum politycznego jedynym czynnikiem integrującym Żydów jako naród stała się odtąd ich religia - judaizm, wzrosła też rola rabinów (rabbi), przywódców duchowych lokalnych wspólnot żydowskich. Wspólnoty takie powstawały w różnych rejonach basenu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu. Największą stanowiła gmina babilońska, gdzie bujnie rozwijało się życie umysłowe i gdzie opracowano jedną z dwu wersji Talmudu. W VIII w. wśród Żydów z Mezopotamii powstał karamizm - odrzucający Talmud i tradycję ustną ruch religijny, zapoczątkowany przez Anana ben Dawida, który spowodował poważny rozłam w łonie judaizmu, rozszerzając się do X w. m.in. na Syrię, północną Afrykę, Persję, Bizancjum. Na terenach opanowanych przez muzułmanów status Żydów regulował edykt kalifa Umara I (637) - byli oni, jak chrześcijanie, uznawani za tolerowanych niewiernych. W państwach chrześcijańskich również ich tolerowano. Ponieważ prawo utrudniało lub wręcz uniemożliwiało im zakup ziemi, zajmowali się głównie handlem (m.in. pośrednictwem w wymianie między Wschodem a Zachodem) i działalnością finansową (np. udzielaniem pożyczek na procent, czego Kościół katolicki zakazywał chrześcijanom). Prowadzili też, zwłaszcza w krajach muzułmańskich, ożywioną działalność naukową i filozoficzno-religijną, m.in. dzięki nim europejskie średniowiecze przyswoiło sobie filozofię grecką. Z czasem Żydzi zaczęli integrować się częściowo z ludnością krajów osiedlenia, w wyniku czego utworzyli kilka grup etniczno-kulturowych, z których najważniejsze to Aszkenazyjczycy i Sefardyjczycy. Od XI w. w Europie nasiliły się postawy antyżydowskie, związane z ogólnymi nastrojami fanatyzmu religijnego towarzyszącego wyprawom krzyżowym. W czasie zarazy 1348-1351 oskarżano Żydów o zatruwanie studzien, inkwizycja z kolei przypisywała im m.in. bezczeszczenie hostii, mordy rytualne. Pojawiły się dyskryminujące ich przepisy prawa, np. nakazy zamieszkiwania w wydzielonych obszarach (getta) lub poza murami miasta czy noszenia specjalnych strojów. Żydów wygnano z Anglii (1290), Francji (1306, 1394), Hiszpanii (1492), Portugalii (1496-1497), a także z części księstw niemieckich. Rozpoczęte przez katolików prześladowania Żydów kontynuowali protestanci, zarówno luteranie, jak i kalwini. Zarządzenia papieża Pawła IV (1555) upowszechniły getta w podlegających mu miastach. W rezultacie tych wszystkich posunięć Żydzi przestali brać udział w życiu gospodarczym i kulturalnym Europy, skupiając się na wewnętrznych problemach swojej wspólnoty. Ich życie codzienne i praktyki religijne regulował od XVI w. kodeks J. Karo (1542, wersja skrócona 1564-1565). Wygnańcy z Zachodu osiedlali się głównie w Polsce (Żydzi w Polsce), w niektórych częściach Niemiec i na terenie imperium osmańskiego, gdzie ich sytuacja była znacznie korzystniejsza. Żydzi polscy zaczęli odgrywać dominującą rolę wśród Aszkenazyjczyków - przetrwawszy m.in. kryzys polityczno-ekonomiczny i pogromy XVII w., rozwijali swe życie duchowe, co zaowocowało najpierw odrodzeniem się nadziei mesjanistycznych (Sabataj Cwi), później m.in. rozkwitem chasydyzmu i uczelni rabinicznych. W XVIII i XIX w. radykalnej zmianie uległa sytuacja Żydów na zachodzie Europy i w Ameryce. Ograniczenia wobec nich zniosły m.in. Szwecja (1786) i USA (1787), pełnię praw obywatelskich otrzymali najpierw we Francji (1791), a następnie w Belgii (1830), Włoszech (1870), Niemczech (1871), Szwajcarii (1874). XIX-wieczną Europę zamieszkiwało ok. 7 mln Żydów, ok. 750 tys. żyło w Azji i Afryce, ok. 250 tys. w USA, gdzie ich liczba radykalnie rosła, osiągając w czasie I wojny światowej ponad 3 mln - znaczna część imigrantów pochodziła z Rosji i Rumunii, gdzie nadal obowiązywały restrykcje wobec Żydów. Wraz z emancypacją następowały zmiany kulturowe i obyczajowe w łonie społeczności żydowskiej. Już wcześniej w judaizmie wyodrębniły się wyraźnie 3 nurty: konserwatywny, neoortodoksyjny i reformowany, który brał początek z żydowskiego oświecenia, tzw. haskali. Nasilały się tendencje integracyjne i Żydzi ponownie włączali się w życie krajów, które zamieszkiwali, pojawiło się wielu wybitnych twórców i uczonych pochodzenia żydowskiego (np. A. Einstein, S. Freud, E. Husserl). Równocześnie rodził się syjonizm (1897 powołanie do życia Światowej Organizacji Syjonistycznej), będący wyrazem dążenia Żydów do uzyskania statusu oddzielnego narodu, a w dalszej perspektywie - do stworzenia państwa w Palestynie, do której już w XIX w. zaczęli uciekać przed prześladowaniami m.in. Żydzi rosyjscy. Ogłoszona została tzw. deklaracja Balfoura (1917) gwarantująca utworzenie żydowskich "ognisk" narodowych w Palestynie. Aktywizacji Żydów towarzyszył rozwój antysemityzmu. Stali się obiektem prześladowań podczas I wojny światowej i bezpośrednio po niej (m.in. 1917-1920 na ogarniętych walkami ziemiach polskich, ukraińskich i białoruskich), czemu nie zapobiegły ustalenia konferencji pokojowej w Paryżu 1919 w sprawie ochrony praw mniejszości. W Rosji, po zwycięstwie rewolucji październikowej 1917, Żydzi uzyskali równouprawnienie (faktycznie bez swobody kultu i wyrażania aspiracji narodowych), 1934 utworzono Żydowski Obwód Autonomiczny. W Niemczech po 1933, później także w Rumunii (1937), we Włoszech, na Węgrzech i w Austrii (1938) oraz na obszarze Protektoratu Czech i Moraw (1939) stali się obiektem prześladowań (Żydów zagłada). 1948, dzięki uchwaleniu przez ONZ rezolucji o podziale Palestyny, powstało Państwo Izrael. [b]Ocenia się, że na świecie żyje obecnie 13 mln Żydów (1993), z czego w Izraelu 4,3 mln, w Ameryce 6,5 mln, w tym 5,8 mln w USA.[/b][/i] _____________________________________________________ tak wiec: [b]WSZYSCY NA MECZ!!! WSZYSCY!!![/b] [img]http://cdkekipa.w.interia.pl/zeby.bmp[/img] bedzie nas 13 milionów ;)

jak bedzie brzydka pogoda to max 8 tyś. Klub niestety duzo traci przez te śmieszne ID. Mój typ to max. 11 tys

A czy przyjeżdża zorganizowana grupa z Polkowic? Pytanie chyba zasadne, bo może zabraknąć biletów, a gdyby ich nie było to zostaje sektor gości i bufory. Tak czy inaczej będzie pełno i bilety trzeba kupować już teraz. Wiadomość zmieniona (17-06-04 12:00)

Mentny toś się obudził...ja już mam:))) :PPP

Stary, Twoich postow nie da sie czytac.... Postaraj sie pisac troszke czytelniej, a nie obrazaj sie na nas. Spojrz co napisales - jeden wielki belkot...

KS użyj czasem jakichś znaków interpunkcyjnych czy też poprawnych liter to poczytamy... Ps. jak to bała się chodzić na mecze...? a czego jeśli można wiedzieć...???

Karolo i znów się zgadzamy...starczy tego jak na jeden dzień....:)))

dyszka :)))

Trollu:kim sie przejmujesz Karolo:)))))...to taki Pasiak który potrafi tylko żłopać piwsko w barze i tyle, typowy piknikowiec...