Postanowiłem zostać pierwszym człowiekiem w historii, który napisał artyqł naukowy na Forum kibicowskim klubu sportowego. Ocenę mojego pomysłu oddaję pod osąd osobom zarządzającym niniejszym Forum. Jeżeli uznają, że pomysł jest kiepski: proszę usunąć wątek. Ja tu tylko sprzątam i oczywiście dostosuję się do decyzji Adminów. Jeżeli nie będę pisał. Oczywiście jak to z artyqłami naukowymi bywa, w trakcie pisania będzie wiele myśli ulotnych, pochopnych notatek, impresji, banałów, skreśleń etc. W związq z tym mam prośbę: proszę się nie śmiać. OK? Jak próba zostanie uwieczniona powodzeniem wyślę do jakiegoś czasopisma. Może tu jest jakaś osoba, która ma dostęp do jakiejś redakcji. Można porozmawiać. Jeszcze jedno: Czy jest tutaj prawnik? Jeżeli tak, to mam pytanie, czy nie naruszam prawa? Nie wydaje mi się, żeby mi nie wolno było pisać artyqłu naukowego gdziekolwiek, np. na ścianie domu. Jeżeli jednak byłyby jakieś zastrzeżenia, to proszę mnie poinformować. Będę korzystał trochę z moich dotychczasowych wypocin (np. z xiążki jaką napisałem), ale zasadniczo artyqł będzie miał zupełnie nowe treści. Proponuję jako tytuł [b]CZY DETERMINIZM GEOGRAFICZNY JEST MARTWY?[/b] Determinizm geograficzny uważany jest za metodologiczny przeżytek lub banał. Jednak historia myśli społecznej zna liczne przykłady koncepcji pozornie banalnych, które okazały się istotne z naukowego punktu widzenia. Zna również przykłady teorii, które rehabilitowały rzeczywistość pozornie banalną. Można tu przytoczyć koncepcje Marxa, Taine, Buckle'a, Eliasa, etnometodologii, mikrohistorii..... (CDN) W jaki sposób rozpoznać czy problem jest "martwy"? Drogą do rozwiązania tego dylematu może być analiza historii problemu. Czy w jego dziejach można zauważyć jakiś trwający do dnia dzisiejszego trend? Problem może "obijać się" o różne brzegi (sam determinizm geograficzny stawał się na przemian problemem socjologicznym i historycznym, a często również medycznym, psychologicznym etc.) Wyklinowywanie się problemu może świadczyć o bliskim jego końcu, o ile nie nastąpi jego rewitalizacja, której nadejścia zazwyczaj nie można przewidzieć. Problem naukowy, a nawet cała teoria lub wręcz cała nauka znika, kiedy wyczerpany zostanie jego przedmiot. Jeżeli nauka z definicji ma się rozwijać, nauka ukończona przestaje być tak rozumianą nauką. Złudzenia co do końca nauki są dość częste. Koniec taki przez środowisko naukowe jest pożądany, wszak zadaniem nauki jest zbadanie określonego wycinka rzeczywistości do końca (samobójcze tendencje nauki) (stan fizyki pod koniec XIX). Rewolucje w fizyce w pierwszej ćwiartce XX wieku rozwiały złudzenia o końcu nauki. [i][[i]J. Horgan, Koniec nauki[/i]][/i] Kartografia - wobec zidentyfikowania wszystkich siatek, stała się działem poligrafii. Geometria euklidesowa - śmierć rozwijającej się teorii, ale nie przestała być nauką. Jak jest z determinizmem geograficznym. 1. Wydaje się być ponadczasowy i dość odporny na zmiany zewnętrznej otoczki naukowej. 2. Jego trwałość wynikała z tego, że uwikłany był w aktualny kontekst, też kulturowy. 3. Miał z definicji charakter "postępowy" - tłumaczył warunkami geograficznymi np. zjawiska społeczne. 4. Wraz z konstatacją naiwności takiego tłumaczenia został zdyskredytowany. Czy jednak współczesna dyskredytacja determinizmu geograficznego jest jego ostatecznym końcem. Terapię należy rozpocząć od dokładnego przyjrzenia się, czym determinizmu geograficznego jest. Można zanalizować oba człony pojęcia. Czym jest geografia i jej przedmiot? Czym jest geograficzność? Czy istnieje rzeczywistość geograficzna, a ściślej rzeczywistość swoiście geograficzna, to znaczy nie sprowadzalna do innych "rzeczywistości" (np. warstw bytowych)? Czym jest determinizm? Definicji determinizmu geograficznego jest bardzo dużo. Większość z nich odwołuje się do różnego rodzaju wpływu, warunkowania. Różnego rodzaju kombinacje czynników warunkujących i warunkowanych wydłuża listę możliwych postaci determinizmu geograficznego. Jeżeli jednak warunkowanie ma być "geograficzne", należy zbadać czym są te "czynniki geograficzne". Co jest rzeczywistością geograficzną. Mamy tu oczywiście do czynienia z kauzalną postacią determinizmu. "Typem idealnym", "modelem" takiego warunkowania może być behawioryzm, zwłaszcza w jego skrajnej, watsonowskiej postaci. Bodziec - reakcja, S-R. W jaki sposób jednak powiązać tego typu warunkowanie z geografią. S jest reprezentantem środowiska, R - organizmu. Ale relacja S-R może zajść gdziekolwiek, również poza powierzchnią Ziemi, trudno więc utożsamić ją z jakąś relacją "geograficzną". Rozpocznijmy od pewnego idealnotypicznego modelu "tradycyjnego" determinizmu geograficznego (w domyśle, żeby go później zwalczyć i zastąpić czymś innym). Niech tym modelem będzie behawioryzm watsonowski (nieco zmodyfikowany, ale w tym sensie, żeby go odnieść do geografii). Można go sformułować w ten sposób: Każdy bodziec działający w przestrzeni geograficznej oddziałuje na człowieka wywołując pewną reakcję. [Na razie, żeby nie mieszać nie precyzujemy pojęć. Np. Co to jest przestrzeń geograficzna, różnica między warunkowaniem pojedynczego człowieka i zbiorowości ludzkich - jak autekologia vs synekologia etc.]. Z nieadekwatności takiego modelu wypływa potrzeba sformułowania innego. Intuicje podpowiadają kierunki przekształcenia modelu tradycyjnego. Wprowadźmy nowy model ad hoc: Determinizm geograficzny polega na egzystencji człowieka w geograficznym ładzie. To co w człowieku geograficzne należy do pewnej sfery, rzeczywistości, warstwy bytowej. Człowiek należy do wielu takich sfer, a jedną z nich jest sfera geograficzna. Czym jednak jest ta rzeczywistość swoiście geograficzna? Najpierw należy odrzucić tradycyjny determinizm geograficzny, uzasadniając, że wbrew pozorom nie jest on wcale geograficzny. Proponuję wyjść od kategorii "zachowania", rozumianego w sposób najszerszy z możliwych. Zachowaniem jest wszystko co "robi" organizm żywy. Behawioryści stosują tak zwany test nieboszczyka. "If a dead man can do it, it ain't behavior. And if a dead man can't do it, then it is behavior" [R.W. Malott, M.E. Malott, E.A. Trojan, E.A. Suarez, Principles of Behavior, 2003, p. 9] [Zastrzeżenie: Zachowanie jest to wszystko co organizm robi, ale nie jest nim stan, sytuacja w jakim się organizm znajduje. Behawioryści ilustrowali to takim przykładem: Jeżeli ktoś leci ze skały, to on się "tak" nie zachowuje. Samo lecenie ze skały nie jest zachowaniem się.] Tradycyjni determiniści geograficzni zakładali, że wszystko co oddziałuje na człowieka ma charakter geograficzny, na przykład z tego powodu, że jest umiejscowione gdzieś w przestrzeni geograficznej. Jednak część bodźców ma charakter kosmiczny. Można też sformułować to tak, że wszystko, co oddziałuje na człowieka ma charakter geograficzny, bo człowiek jest w przestrzeni geograficznej. Tak rozumiany determinizm, nie ma jednak charakteru geograficznego, ale przypomina klasyczny determinizm laplace'owski. Uderzenie w kogoś meteorytem nie jest aktem geograficznym. Szukamy bodźców lub reakcji, które mają rzeczywiście charakter geograficzny. Zdefiniujmy czynniki geograficzne w ten sposób: są to czynniki, które poza przestrzenią geograficzną nie mogą zajść. Niech będą to zachowania (bodźce i reakcje) o których mówi psychologia. Człowiek na Księżycu zachowuje się tak samo jak na Ziemi. Np. dystanse proksemiczne [E. Hall] są wszędzie takie same. Przestrzeń geograficzna ich nie zaburza. Należy skoncentrować się na kategorii jak najszerzej rozumianych zachowań (tego co spełnia kryterium nieboszczyka), a następnie wydzielić spośród nich kategorię zachowań swoiście geograficznych, czyli takich, które poza przestrzenią geograficzną nie mogą zachodzić. Najszerzej rozumianym pojęciem zachowania jest wszystko to, co (z dowolnych przyczyn) robią organizmy żywe. Należy zwrócić uwagę, że stan w jakim organizm się znajduje nie jest zachowaniem. Sam fakt przebywania w przestrzeni geograficznej nie jest zachowaniem, jest bowiem stanem w jakim organizm się znajduje. [CDN]

No więc dobra, jak nie ma przeciwwskazań zacznę na początq przyszłego tygodnia (teraz nie mam czasu). Będę pisał w tej swojej pierwszej wypowiedzi (w pierwszym poście) dalej w dół. Jak zapiszę jakieś dwie strony, otworzę nowy post. Artyqł będzie miał objętościowo równoważność jak myślę, 10-15 stron maszynopisu. Jak mnie zepchnie na jakieś inne tory, to mogę zmienić tytuł. Tytuł najlepiej wymyśla się po tym jak się zobaczyło, co się napisało. No więc next week kontynuuję.

Nie jest oczywiste, że Forum służy do dysqsji, a nie do monologu. Dla mnie jest to okazja do monologu z innymi osobami. Poza tym ten watek jest wyjątkowy, jest swoistą próbą happeningu, stworzenia precedensu, więc jako taki różni się od innych. Na tle religii czy podziałów etnicznych zabito więcej ludzi. Poza tym dane z Czarnej xięgi są znacznie zawyżone (to jest już pewnik). Ja nie widzę różnicy między kobietą a mężczyzną? Skąd taka teza. Może dalej: Jak się nie zabija Żyda, to się nie widzi różnicy między Żydem a gojem? Jeszcze jedno: pisał będę na bieżąco, zasadniczo bez wklejania. Tu jest miejsce mojego pisania.

Tak, dowartościować. Ale nie dowartościować w sensie naukowym, tylko ogólnym. Celem podstawowym mojego - tutaj - pisania jest stać się sławnym. Ale nie z powodu treści artyqłu jako takiej, (mam zamiar stworzyć dzieło dość przeciętne pod względem wartości naukowej), tylko z powodu miejsca jego napisania. Kiedyś w gazecie natrafiłem na artyqł, który był zatytułowany "Pierwszy Polak na dnie najgłębszej jaskini Chin". Jak się bliżej przyjrzałem zamieszczonemu tam zdjęciu, zobaczyłem kolegę ze studiów. Faciu zrobił coś wielkiego, a ja nie. Wypisałem pisemnie po kolei wszystkie liczby od 0 do 1.000.000 (13 grubych brulionów A4 leży w szafie), ale jak dotąd jakoś nikogo to nie interesuje. Postanowiłem więc napisać artyqł na Forum, żeby się odstresować. Pisać będę na bieżąco. Jak na razie nie mam jasnej idei co będę pisał. O to, że będzie to pisanie artyqłu na bieżąco na Forum, a nie wklejenie gotowego, gdzieś już napisanego (co byłoby pozbawione sensu) możecie być pewni. Możecie mi zaufać. Treść rozwijam w pierwszym poście tego wątq. Niech mój kolega nie podskaqje, że był pierwszym Polakiem na dnie najgłębszej jaskini w Chinach, bo ja będę pierwszym człowiekiem, który napisał artyqł "naukowy" na Forum klubu kibiców.