W imieniu Adama Akustyka zapraszam na konferencję poświęconą Józefowi Mackiewiczowi. [img]http://static1.wpolityce.pl/site_media/pictures/2011/03/29/ethiug.jpg[/img] ''Najwybitniejszy polski prozaik XX wieku'' - Czesław Miłosz o Mackiewiczu. Najbardziej antykomunistyczny polski pisarz a mimo to ulubiony autor generała Wojciecha Jaruzelskiego. Jeden z trzech Polaków oglądających groby polskich oficerów w Katyniu w 1943 roku za co został skazany przez komunistów na karę śmierci. W wyniku intrygi wywiadu sowieckiego na Józefa Mackiewicza wyrok śmierci wydała też AK ale wyznaczony wykonawca, Sergiusz Piasecki ( pisarz o bardzo barwnym życiorysie - przemytnik, oficer wywiadu WP, nie stroniący od alkoholu i narkotyków, za napad z bronią w ręku odsiedział 11 lat więzienia, w czasie wojny wykonywał wyroki śmierci ) jak i szef okręgu wileńskiego AK odmówili wykonania . Skłócony z całą polską emigracją , "Do Mackiewicza nikt nie chciał się przyznać i dlatego, że taki literacko zacofany, i dlatego, że taki okropny reakcjonista, ale czytali aż im się uszy trzęsły. I moim zdaniem pobił swoich współzawodników piszących bardziej wyszukaną prozą. Pobił artystycznie." "Pośród znanych mi polskich literatów nikt tak nie pisał. [...] - Miłosz. ''Z Mackiewiczem nigdy się bliżej nie przyjaźniłem, bo inne pokolenie i inny skład umysłu. Miałem dla niego szacunek jako dla pisarza, a też człowieka dobrej woli, który robi co może, i tego szacunku nigdy się nie pozbyłem. Co nie przeszkadzało mi zastanawiać się nad jego pokrętnymi losami. Pośród szlachty Wielkiego Xięstwa niemało było krwistych awanturników, do których zaliczyłbym jego brata Stanisława, ale znany też był typ awanturnika cichego a zaciekłego, co to nie popuści. Tak właśnie przedstawiam sobie Józefa. Narzuca się pytanie, w jakim stopniu samoswoja i sobiepańska jednostka, przekonana, że słuszność jest po jej stronie, ma obowiązek czy prawo występować przeciwko opinii publicznej. Żeby zapomnieć, co ta opinia reprezentuje i o naszej do niej sympatii czy antypatii, trzeba sporego wysiłku, ale tylko wtedy pytanie o społeczną rolę konformizmu nabiera mocy'' - Miłosz

Wpadaj, dawno Cię nie widziałem. Pzdr