Pierwsze objawienie Jezusa Miłosiernego św. Faustynie Kowalskiej miało miejsce 22 lutego 1931 roku w Płocku. W swojej celi zakonnej zobaczyła Chrystusa w białej szacie z dwoma promieniami (czerwonym i bladym) wychodzącymi z serca. Jezus polecił jej namalować obraz z podpisem: „Jezu, ufam Tobie”. Miejsce: Klasztor Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Płocku. Wizja: Jezus w postawie stojącej, z jedną ręką wzniesioną do błogosławieństwa, a drugą opartą na piersi. Promienie: Czerwony (krew) i blady (woda) – oznaczające krew i wodę, które wytrysnęły z otwartego serca Jezusa. Przesłanie: Żądanie ustanowienia Święta Miłosierdzia Bożego w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. To wydarzenie zapoczątkowało orędzie o Bożym Miłosierdziu, które Faustyna opisała w swoim Dzienniczku.

22 lutego 1848 roku we Francji wybuchła rewolucja lutowa, która zapisała się w historii jako przełomowe wydarzenie, zamykając epokę monarchii lipcowej, która od 1830 roku funkcjonowała pod egidą konstytucyjnych rządów króla Ludwika Filipa I. Wydarzenie to zapoczątkowało zmiany, które doprowadziły do upadku monarchii i ustanowienia II Republiki Francuskiej. Rewolucja wybuchła w Paryżu, gdzie niezadowolenie publiczne, podsycane przez liberałów i republikanów, przerodziło się w rozruchy. Bezpośrednią przyczyną zamieszek był zakaz organizowania publicznych "bankietów", które służyły jako platforma do domagania się reform wyborczych i krytykowania polityki premiera François Guizota. Przeciwnicy króla i jego rządu szybko przejęli kontrolę nad miastem. W obliczu odmowy Ludwika Filipa, by nakazać strzelanie do protestujących Paryżan, abdykował na rzecz swojego wnuka, Filipa Orleańskiego, 24 lutego. Tego samego dnia, o godzinie 15, Alphonse de Lamartine, poeta i dramaturg, proklamował Drugą Republikę Francuską w otoczeniu rewolucjonistów. Do wieczora powołano rząd tymczasowy, w skład którego weszli, oprócz Lamartine'a, także znane postacie, jak socjalista Louis Blanc. Rewolucja zakończyła się 25 lutego, dając początek republice, która przetrwała do 1852 roku. W tym okresie zniesiono niewolnictwo w koloniach, usunięto cenzurę oraz wprowadzono wolność prasy i stowarzyszeń. Komisja Luksemburska, na czele z Louisem Blancem, miała za zadanie rozwiązać problemy robotników. Jednak początkowy duch inkluzji rewolucji osłabł, gdy nowo wybrana zgromadzenie, zdominowane przez monarchistów i burżuazję, wycofało ustępstwa wobec robotników, prowadząc do dalszych niepokojów i ostatecznie do wzrostu władzy Ludwika Napoleona Bonaparte, który po dokonaniu zamachu stanu ogłosił się cesarzem Napoleonem III. Rewolucja lutowa była znaczącym wydarzeniem, które nie tylko przekształciło Francję z monarchii konstytucyjnej w republikę, ale także zapoczątkowało ruchy rewolucyjne w całej Europie, przyczyniając się do szerszej "Wiosny Ludów".